ΠΡΑΣΙΝΟ ΦΩΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕ ΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ

Εφημερίδα Αθηναϊκή 8 Ιανουαρίου 1975


Δεκαοχτώ μόλις ημέρες από τότε -στίς 16/12/1974-που η μεγάλη αγγλική εφημερίδα «Σάνταιη Τέλεγκραφ» απεκάλυπτε ότι: «οι στρατηγοί του αμερικανικού Πενταγώνου, έχουν καταστρώσει σχέδια καταλήψεως των πετρελαιοπηγών του Περσικού Κόλπου», έρχεται ο Εβραιογερμανοαμερικανός Κίσινγκερ να επιβεβαιώσει έμμεσα τήν παραπάνω αποκάλυψη.
Πράγματι στίς 3 Ιανουαρίου ολόκληρος ο παγκόσμιος και ελληνικός τύπος δημοσίευαν δηλώσεις του υπουργού των Εξωτερικών των Η.Π.Α. Κίσινγκερ, που μεταξύ των άλλων έλεγαν : "H κατάληψη των πετρελαιοπηγών της Μέσης Ανατολής από τίς αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις, θα απότελούσε μια πολύ επικίνδυνη επιχείρηση που όμως δεν αποκλείεται να γίνει».

«Οι Η.Π.Α. παίζουν με τη φωτιά»

Οι ωμές και απροκάλυπτες δηλώσεις του Κίσινγκερ, περί ενδεχομένης στρατιωτικής καταλήψεως των αραβικών πετρελαιοπηγών, από τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας του. Οι αποκαλύψεις του παγκοσμίου τύπου, περί καταστρώσεως από το αμερικανικό Πεντάγωνο σχεδίων στρατιωτικών επιχειρήσεων, που αποβλέπουν στην υλοποίηση των παραπάνω δηλώσεων του υπουργού των Εξωτερικών των Η.Π.Α. . Η ιστορικά πια γνωστή τυχοδιωκτική των πεζοναυτών, που εφάρμοσαν κατά το παρελθόν (Γουατεμάλα, Άγιος Δομίνικος, Κορέα, Λίβανος, Βιετνάμ κ.λ.π.) οι Η.Π.Α. .
Όλες οι γνωστές μα και άγνωστες πολυάριθμες και ποικιλόμορφες εσωτερικές και εξωτερικές οικονομικές, κοινωνικές, ψυχολογικές, πολιτικές, διπλωματικές, στρατιωτικές κ.λ.π. αποσυνθετικές διαβρώσεις και πιέσεις , που έχει υποστεί και δέχεται η όλη δομή και υποδομή τόσο του πολιτικοκοινωνικού συστήματος των, όσο και αυτού, που τίς έχουν αυτοδιορίσει χωροφύλακες της υδρογείου. Οι επίσης γνωστές μα και άγνωστες ενέργειες και διαθέσεις των σημερινών «συμμάχων» των να απαλλαγούν ,όχι μόνο από την επιβληθείσα εκ διαφόρων ιστορικών αναγκαιοτήτων κηδεμονία των, μα και να διακόψουν κάθε μορφής σχέση με την «διαβρωμένη και υπό κατάρρευση αμερικανική Αυτοκρατορία» ,οδήγησαν τους τελευταίους σε έντονες αποδοκιμασίες των προαναφερθέντων δηλώσεων Κίσινγκερ.
Έτσι , η Δυτική Γερμανία , που είναι ένας από τους βασικότερους συμμάχους των Η.Π.Α. , τόσο σε ευρωπαϊκά όσο και σε παγκόσμια επίπεδα , δια του Καγκελαρίου της κ. Σμίτ προέβει , -την 5η Ιανουαρίου – σε έντονες άμεσες και έμμεσες αποδοκιμασίες των αμερικανικών σχεδίων και σκέψεων να καταλάβουν δια στρατιωτικών ενεργειών τις πετρελαιοπηγές της Μέσης Ανατολής.
Οι αντιδράσεις των αραβικών και αφρικανικών χωρών στις προαναφερόμενες προθέσεις και σκέψεις των αμερικανών , είναι εντονότατες. Ο πρόεδρος της Αλγερίας κ. Μπουμεντιέν δήλωσε : «Οποιανδήποτε αμερικανική στρατιωτική επέμβαση εναντίον των πετρελαιοπαραγωγών χωρών θα είναι επίθεση εναντίον ολόκληρου του αραβικού κόσμου και θα έχει σαν άμεσο αποτέλεσμα την καταστροφή των πετρελαιοπηγών από τους ίδιους τους Άραβες» . Παράλληλα η αιγυπτιακή εφημερίδα «Αλ Αχράμ» που εκφράζει τις απόψεις του αιγυπτίου προέδρου Σαντάτ , σε ένα προχθεσινό βίαιο άρθρο της εναντίον των Η.Π.Α. καταλήγει : « Οι Ηνωμένες Πολιτείες παίζουν με την φωτιά διατυπώνοντας απειλές περί ενόπλου αμερικανικής επεμβάσεως εναντίον των πετρελαιοπηγών των αραβικών κρατών της Μέσης Ανατολής».

Παλιά μεθοδολογία

Τόσο οι προαναφερθείσες αποκαλύψεις της αγγλικής εφημερίδας , όσο η έμμεση επιβεβαίωση τους από τον …Κίσινγκερ , δεν προκάλεσαν και δεν προκαλούν , καμιάς μορφής έκπληξη ή κατάπληξη στις γενεές εκείνες , που μπορούν να θυμούνται τα μεγάλα πολιτικά , στρατιωτικά , κ.λ.π. γεγονότα της περασμένης εικοσαετίας.
Η προετοιμαζόμενη –κατά την αγγλική εφημερίδα «Σάνταιη Τέλεγκραφ»- από τους Αμερικανούς στρατιωτική κατάκτηση των πετρελαιοπαραγωγών χωρών της Μέσης Ανατολής και η έμμεση επιβεβαίωση της από τον Κίσινγκερ , αποτελεί παλιά δοκιμασμένη και γνωστή τακτική και μεθοδολογία της υπερατλαντικής Δημοκρατίας.
Τα παραπάνω σχέδια των Η.Π.Α. στηρίζονται –κατά την αγγλική εφημερίδα-στον 6ο στόλο και στους πεζοναύτες του. Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά , -εάν τελικά τεθεί σε εφαρμογή το προαναφερόμενο σχέδιο ,-που η πατρίδα του Τζέφερσον , του Λίνκολν και του Ρούζβελτ χρησιμοποίησε τους πεζοναύτες της σε ξένες χώρες. 
Δοκιμασμένη και γνωστή τακτική η χρησιμοποίηση των πεζοναυτών για την προστασία των κάθε μορφής συμφερόντων των αμερικανικών εταιριών σε ξένες χώρες. Πιο γνωστή ακόμα για την προστασία φασιστικών και δικτατορικών καθεστώτων , ή την ανατροπή κυβερνήσεων που δεν ήταν ή δεν δέχονταν να γίνουν όργανα της. Η Γουατεμάλα , ο Άγιος Δομινίκος , η Κορέα , ο Λίβανος και το Βιετνάμ, γνώρισαν παλαιότερα τις «επισκέψεις» των αμερικανών πεζοναυτών .

Κατά την αφύπνιση των λαών της Μέσης Ανατολής

Η δεκαετία 1950-1960 παρά την ένταση του ψυχρού πολέμου , μεταξύ Ανατολής και Δύσεως , είναι η δεκαετία της αφυπνίσεως των λαών της Ασίας , της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Οι λαοί αυτοί ο ένας μετά τον άλλον εγείρονται από τον βαθύ λήθαργο , που επί πολλές δεκαετίες τους είχε ρίξει ο αποικιακός ζυγός και εξεγείρονται για την αποτίναξη του τελευταίου . Οι άλλοτε πανίσχυρες αποικιοκρατικές αυτοκρατορίες –βασικά η Αγγλία και Γαλλία-συγκλονίζονται και κλονίζονται από την θορυβώδη έγερση των αποικιοκρατούμενων λαών. 
Οι λαϊκές εξεγέρσεις και επαναστάσεις εναντίον των αποικιστών και για εθνική απελευθέρωση , είναι στην ημερησία διάταξη. Τα αποικιακά οικοδομήματα συγκλονίζονται και το ένα μετά το άλλο γκρεμίζονται. 
Στην Μέση Ανατολή , που οι λαοί της , από πολλές δεκαετίες δυναστεύονται και ληστεύονται από τους αποικιοκράτες συμμετέχουν και αυτοί ενεργά και αποφασιστικά στον αντιαποικιακό αγώνα . Η Αίγυπτος πρώτη ανάβει τον φωτοδότη της εθνικής απελευθερώσεως και κτυπά ηχηρά την καμπάνα της πανάκριβης εθνικής και λαϊκής αφυπνίσεως. Τα μεσάνυχτα της 22 Ιουλίου 1950 , μια ομάδα νεαρών αξιωματικών του αιγυπτιακού στρατού, υπό την τυπική ηγεσία του στρατηγού Ναγκίμπ και την ουσιαστική του αντισυνταγματάρχη Νάσερ, ανατρέπει το ξενόδουλο , διεφθαρμένο και σάπιο καθεστώς του βασιλιά Φαρούκ. Η πρώτη –τυπικά και ουσιαστικά – εθνική κυβέρνηση του αραβικού κόσμου εγκαθίσταται στο Κάιρο . Γρήγορα η κυβέρνηση αυτή γίνεται ο φωτοδότης και διεγέρτης των αραβικών λαών . Ο κοιμόμενος –ή σωστότερα ο αφιονισμένος και αφιονιζόμενος και αναγκαστικά κοιμόμενος – καταδυναστευόμενος , αραβικός γίγαντας αρχίζει να βρυχάται. Αλλεπάλληλες και 
θυελλώδεις οι αφυπνίσεις και εξεγέρσεις των λαών της Αραβίας εναντίον της ξένης και ντόπιας εκμεταλλεύσεως του.

Η εξέγερση στην Περσία

Πρώτος ο λαός της Περσίας –έστω κι αν τυπικά δεν συμπεριλαμβάνεται στους αραβικούς λαούς –λαμβάνει τα μηνύματα της αιγυπτιακής επαναστάσεως. Μέσα στα απύθμενα βάθη του μεσαιωνικού σκοταδισμού , όπου τον έχει ρίξει , η δυναστεία του Παχλεβί και όπου δια πυρός και σιδήρου τον υποχρεώνει να ζεί, αυτός κατορθώνει να συλλάβει έστω και τους μακρινούς απόηχους των αιγυπτιακών σημάτων. Μέσα στον βαθύ λήθαργο της δυστυχίας του και της εξαθλιώσεως του , σαν όνειρο ακούει τους μακρινούς αιγυπτιακούς ήχους , που του υπενθυμίζουν ότι η χώρα του , ενώ είναι μια από τις πιο πλούσιες χώρες του κόσμου , αυτός –τα 25.000.000 των κατοίκων της – είναι απόλυτα εξαθλιωμένος και τυπικά και ουσιαστικά σκλάβος του Σάχη και της οικογενείας του . Ότι από τα δύο παιδιά που γεννιούνται το ένα πεθαίνει στον πρώτο χρόνο από την πείνα. Ότι ο μέσος όρος ζωής είναι τα 27 χρόνια .Ότι δεν υπάρχει καμιάς μορφής και εκτάσεως ιατρική περίθαλψη. 'Οτι το ανώτερο μεροκάματο και ο ανώτερος μισθός είναι 40 ριάλτ, δηλαδή 40 δραχμές και ο ανώτερος μισθός 1.400 ριάλτ = 400 δραχμές αλλά για μια στοιχειώδη διατροφή μιας οικογένειας 4 ατόμων , χρειάζονται περίπου 3.000 ριάλτ , ήτοι 1.500 δραχμές. Ότι το 80% της γής βρίσκονται στην απόλυτη ιδιοκτησία του βασιλιά και της οικογενειάς του και το υπόλοιπο 20% στα χέρια του 2% του πληθυσμού , που είναι γαιοκτήμονες . 
Ότι από τα 25.000.000 τα 23.000.000 είναι αναλφάβητοι . Μα το βασικότερο και κυριότερο , ότι ενώ η πατρίδα τους έχει μια από τις μεγαλύτερες πλουτοπαραγωγικές πηγές του κόσμου , το πετρέλαιο , δεν είναι κάτοχός της . Και ότι αυτή η πηγή απέδιδε-τότε- περί τα 400 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο , ούτε ο περσικός λαός , μα ούτε και αυτό το υποτυπώδες περσικό δημόσιο , δεν έπαιρναν ούτε ένα δολάριο .

Μια σύντομη ιστορική αναδρομή

Όλα τα πολύμορφα δεινά , που οι λαοί της Μέσης Ανατολής και φυσικά και ο περσικός , έχουν υποστεί –και θα υποστούν – από το τέλος περίπου του περασμένου αιώνα , αρχίζουν το 1871 , οπότε άρχισαν να διαφαίνονται οι δυνατότητες βιομηχανικής εκμεταλλεύσεως του πετρελαίου και των υποπροϊόντων του . Την παραπάνω χρονολογία , κάποιος άγγλος Βαρόνος Ρώυτερ , πετυχαίνει με διάφορα τεχνάσματα , να του παραχωρήσει ο τότε Σάχης της Περσίας , μια μονοπωλιακή εκχώρηση πάνω στα περσικά πετρέλαια . Ο Ρώυτερ ύστερα από 
τριάντα χρόνια προσπάθειας αποτυγχάνει . Στις 30 Μαρτίου 1901 , ένας άλλος Άγγλος , ο μηχανικός Ουίλλιαμ Νόξ ντ΄Άρσυ κατορθώνει να πετύχει , εκεί που απέτυχε ο Ρώυτερ . Πράγματι την παραπάνω ημερομηνία πετυχαίνει μια νέα μονοπωλιακή παραχώρηση πάνω στα πετρέλαια για 92 χρόνια . Η παραχώρηση αυτή είναι η πρώτη στο είδος της στα παγκόσμια χρονικά. 
Από την στιγμή αρχίζει για την Μέση Ανατολή και κατ΄επέκταση και για όλο τον κόσμο μια νεα περίοδος .Μια περίοδος που δημιουργούσε την πραγματική και ουσιαστική βιομηχανική επανάσταση . Μα που για τους λαούς της Περσίας και ολοκλήρου της Μέσης Ανατολής , δημιουργούσε την εθνική , πολιτική και κοινωνική αντεπανάσταση . Αντί αυτή η νέα κινητήριος δύναμη , που έκλειναν στα σπλάχνα της γής τους, να κινήσει τους τροχούς της ιστορίας προς τα μπρός , αυτή κίνησε αντιστρόφως . Έτσι αντί αυτοί οι λαοί να ωθηθούν προς την έξοδο του μεσαιωνικού φεουδαρχισμού που ζούσαν , ώθησαν προς τα βάθη του . Οι τεράστιες ποσότητες αποθεμάτων σε πετρέλαιο , που ανεκάλυψε ο Νόξ ντ΄ Άρσυ στην Περσία , ώθησαν την αγγλική κυβέρνηση να δημιουργήση την εταιρία Άγγλο-Πέρσιαν , -που αργότερα μετονομάστηκε σε Άγγλο-Ιράνιαν – για την εκμετάλλευση τους σε μεγάλη κλίμακα . 
Εκμετάλλευση όμως των πετρελαιοπηγών αυτόματα σημαίνει και εκμετάλλευση των λαών , στους οποίους ανήκουν οι πηγές αυτές . Οι Άγγλοι φρόντισαν στην εκμετάλλευση των περσικών πετρελαίων να πάρουν τυπικά την μερίδα του λέοντος , δηλαδή το 80% των κερδών και ουσιαστικά το 100% με το να μην επιτρέπουν άμεσα και έμμεσα στην περσική κυβέρνηση που υποτίθεται ότι έπρεπε να εισπράττει το 20% καμιάς μορφής έλεγχο στα κέρδη και τις ζημιές της εκμεταλλεύτριας εταιρίας .

Ο περσικός λαός τολμά

Όπως είπαμε παραπάνω ο περσικός λαός λαμβάνει τα μηνύματα και νοήματα της αιγυπτιακής επαναστάσεως . Οι Άγγλοι και ο Σάχης , αμέσως μετά την αιγυπτιακή επανάσταση , διαβλέπουν την αναπόφευκτη αφύπνιση του περσικού λαού . 
Προκειμένου να προλάβουν την αφύπνιση αυτή , προσπαθούν με διάφορους τρόπους να τον κρατήσουν στον βαθύ λήθαργο και φυσικά να συνεχίσουν την αδίστακτη καταλήστευση του . 
Έτσι κυριευμένοι από πανικό και καταδιωκόμενοι από τα υπόκωφα βρυχητά του περσικού λαού κατασκευάζουν στα τέλη του 1950 μια δήθεν κοινοβουλευτική δημοκρατία . Μια «δημοκρατία» κακότεχνη , αλλοπρόσαλλη και αντιφατική . Μια δημοκρατία που τα πολιτικά κόμματα ήταν ουσιαστικά εκτός νόμου και μια κωμωδία που αποκαλούσαν «κοινοβούλιο» -παρόμοιο με την πάλαι πότε δική μας «Συμβουλευτική Επιτροπή» –που ήταν κέντρο αγοροπωλησίας πολιτικών συνειδήσεων , με ανώτατο ελεγκτή το οικογενειακό περιβάλλον του Σάχη . «Δημοκρατία» που καθημερινά συνεδρίαζαν τα στρατοδικεία κεκλεισμένων των θυρών και που δυο φορές τουλάχιστον την εβδομάδα , εξέδιδαν και από μια καταδικαστική απόφαση σε θάνατο . Όμως και κάτω από αυτήν την «δημοκρατία» ο λαός αφυπνίζεται και εξεγείρεται . Έτσι στην 1 Μαίου 1951 , ο τότε Πέρσης πρωθυπουργός Μωχάμεντ Μοσαντέκ , μεταφράζοντας τα προμηνύματα και μηνύματα από τους καθημερινά και δυνατούς βρυχηθμούς του περσικού λαού και διαβλέποντας την από στιγμή σε στιγμή θυελλώδη αφύπνιση , έγερση και εξέγερση του , ρίχνει το γενικό διεγερτικό σύνθημα : «Το Ιράν στους Ιρανούς» . Παράλληλα αναγγέλλει την εθνικοποίηση των πετρελαιοπηγών και της Άγγλο-Ιράνιαν διακηρύσσοντας συγχρόνως ότι : «ο λαός της Περσίας ανοίγει ένα κρυμμένο θησαυρό πάνω στον οποίο στέκεται ένας δράκοντας».

Ο Σάχης στην εξορία

Η αφύπνιση έγερση και εξέγερση του περσικού λαού έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Ο λαός αυτός με πρωτοπόρα τα στελέχη του παράνομου κομμουνιστικού κόμματος και του συνδέσμου «Αδελφοί Μουσουλμάνοι» σε αλλεπάλληλες διαδηλώσεις του και κινητοποιήσεις του, συλλαμβάνει περί τους 500 αξιωματικούς πιστούς στον Σάχη και διαλύει την κωμική φάρσα που λεγότανε «κοινοβούλιο». Όμως ο κύριος εχθρός ο Σάχης παραμένει ελεύθερος στο θερινό του ανάκτορο στο Ρασμάρ κοντά στις όχθες της Κασπίας. Από ΄κει οργανώνει και κατευθύνει τη συνωμοσία ανατροπής του Μοσαντέκ. Έτσι, στις 16 Αυγούστου 1953 εκδηλώνεται πραξικόπημα της ανακτορικής φρουράς. Το πραξικόπημα αυτό αποτυγχάνει. Την ίδια μέρα ο Σάχης και η οικογένειά του παίρνουν το δρόμο της εξορίας και καταλήγουν στην Αγγλία.

Η ΣΙΑ οργανώνει της ανατροπή του Μοσαντέκ

Οι φόβοι του Μοσαντέκ για τον «κρυμμένο θησαυρό πάνω στον οποίο στέκεται ένας δράκοντας» γίνονται γρήγορα πραγματικότητα. Όλες οι ιμπεριαλιστικές αποικιοκρατικές και καπιταλιστικές δυνάμεις της δύσεως συνασπίζονται εναντίον της Περσίας. Οργανώνουν μποϋκοτάζ του περσικού πετρελαίου και διαλύουν κυριολεκτικά την ανύπαρκτη περσική εθνική οικονομία. Μπροστά στον παγκόσμιο σχεδόν οικονομικό πόλεμο που έχουν κηρύξει στην Περσία όλες οι εξαρτώμενες και συνεργαζόμενες εμμέσως και αμέσως με τις ιμπεριαλιστικές χώρες κυβερνήσεις και το διεθνές τραστ των πετρελαίων, μέλος του οποίου ήταν και η Αγγλο-Ιράνιαν, ο Μοσαντέκ κάνει το μεγάλο σφάλμα. Αποφασίζει να ζητήσει οικονομική βοήθεια από την Ουάσινγκτον. Ήταν 28 Μαίου 1953 που παίζοντας όλα για όλα, με ένα διάβημά του ζητά επισήμως από την αμερικανική κυβέρνηση οικονομική βοήθεια. Το διάβημά του όμως αυτό ο Μοσαντέκ το συνόδευσε και από μία έμμεση προειδοποίηση που 
έλεγε «αν οι ΗΠΑ δεν του άνοιγαν τις πύλες, θα χτυπούσε άλλες πόρτες». Ποιες άλλες παρά τις πόρτες της Σοβιετικής Ενώσεως? Την ίδια αυτή μέρα ο Μοσαντέκ υπέγραφε την καταδίκη του. Η Ουάσινγκτον αποφάσιζε την ανατροπή του. Ο αμερικανός πρόεδρος Αϊζενχάουερ απαντώντας εμμέσως τον Ιούλιο του 1953 στο διάβημα του Μοσαντέκ για οικονομική βοήθεια, προβαίνει σε μια προκλητική και απειλητική συγχρόνως δήλωση σε βάρος της περσικής κυβερνήσεως. Η δήλωση αυτή του αμερικανού προέδρου, μεταξύ των άλλων έλεγε «δεν θα ήταν δίκαιο η χορήγηση οποιασδήποτε οικονομικής βοήθειας στην Περσία… αν προηγουμένως δεν υπογραφόταν μια λογική συμφωνία σχετικά με την παροχή αποζημιώσεως στην Αγγλο-Ιράνιαν». 
Παράλληλα με τη δήλωση αυτή του Αϊζενχάουερ, είχε τεθεί και σε πυρετώδη κίνηση ο μηχανισμός της ΣΙΑ για την ανατροπή του Μοσαντέκ. Ενώ ο αμερικανός υπουργός εξωτερικών Τζόουν Φόστερ Ντάλες, προσπαθούσε με διάφορα διπλωματικά τεχνάσματα να αποκοιμίσει τον Μοσαντέκ, ο αδελφός του Άλλαν αρχηγός της ΣΙΑ οργάνωνε το σχέδιο ανατροπής του. 
Στις 11 Αυγούστου 1953 ο αρχηγός της ΣΙΑ Άλλαν Ντάλλες πραγματοποιεί μια μυστική συνάντηση σε ένα σταθμό των ελβετικών Άλπεων με δύο επιφανή πρόσωπα. Το ένα είναι ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Περσία Λόυ Χέντερσον και το άλλο η πριγκίπισσα Ασράφ δίδυμη αδελφή του Σάχη θανάσιμη εχθρός του Μοσαντέκ που την έχει καταδικάσει σε εξορία. Ταυτοχρόνως, έφτανε στην Τεχεράνη ο αμερικανός στρατηγός Νόρμαν Σβάρτσκοπφ από τα κυριότερα στελέχη της ΣΙΑ. Στην περσική πρωτεύουσα ο στρατηγός Σβάρτσκοπφ σε συνεργασία με τον παλιό του φίλο πέρση στρατηγό Φαζελάχ Ζαχεντί αρχηγό της περσικής αστυνομίας σχεδιάζουν και οργανώνουν την ανατροπή του Μοσαντέκ. Πράγματι, σε πολύ λίγες μέρες ένα στρατιωτικό πραξικόπημα υπό την ηγεσία του Ζαχεντί ανατρέπει τον Μοσαντέκ και τον καταδικάζει σε θάνατο.


ΠΡΑΣΙΝΟ ΦΩΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕ ΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ
Εφημερίδα Αθηναϊκή 8 Ιανουαρίου 1975
(μέρος δεύτερον)

Δεκαοχτώ μόλις ημέρες από τότε -στίς 16/12/1974-που η μεγάλη αγγλική εφημερίδα “Σάνταιη Τέλεγκραφ” απεκάλυπτε ότι: “οι στρατηγοί του αμερικανικού Πενταγώνου, έχουν καταστρώσει σχέδια καταλήψεως των πετρελαιοπηγών του Περσικού Κόλπου”, έρχεται ο Εβραιογερμανοαμερικανός Κίσσινγκερ να επιβεβαιώσει έμμεσα τήν παραπάνω αποκάλυψη. Πράγματι στίς 3 Ιανουαρίου ολόκληρος ο παγκόσμιος και ελληνικός τύπος δημοσίευαν δηλώσεις του υπουργού των Εξωτερικών των Η.Π.Α. Κίσσινγκερ,που μεταξύ των άλλων έλεγαν : “H κατάληψη των πετρελαιοπηγών της Μέσης Ανατολής από τίς αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις, θα αποτελούσε μια πολύ επικίνδυνη επιχείρηση που όμως δεν αποκλείεται να γίνει”.

“Οι Η.Π.Α. παίζουν με τη φωτιά”

Οι ωμές και απροκάλυπτες δηλώσεις του Κίσσιγκερ, περί ενδεχομένης στρατιωτικής καταλήψεως των αραβικών πετρελαιοπηγών, απο τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας του. Οι αποκαλύψεις του παγκοσμίου τύπου, περί καταστρώσεως από το αμερικανικό Πεντάγωνο σχεδίων στρατιωτικών επιχειρήσεων, που αποβλέπουν στην υλοποίηση των παραπάνω δηλώσεων του υπουργού των Εξωτερικών των Η.Π.Α. . Η ιστορικά πια γνωστή τυχοδιωκτική των πεζοναυτών, που εφάρμοσαν κατά το παρελθόν (Γουατεμάλα, Άγιος Δομίνικος, Κορέα, Λίβανος, Βιετνάμ κ.λ.π.) οι Η.Π.Α. .
Όλες οι γνωστές μα και άγνωστες πολυάριθμες και ποικιλόμορφες εσωτερικές και εξωτερικές οικονομικές, κοινωνικές, ψυχολογικές, πολιτικές, διπλωματικές, στρατιωτικές κ.λ.π. αποσυνθετικές διαβρώσεις και πιέσεις , που έχει υποστεί και δέχεται η όλη δομή και υποδομή τόσο του πολιτικοκοινωνικού συστήματος των, όσο και αυτού, που τίς έχουν αυτοδιορίσει χωροφύλακες της υδρογείου. Οι επίσης γνωστές μα και άγνωστες ενέργειες και διαθέσεις των σημερινών “συμμάχων” των να απαλλαγούν ,όχι μόνο από την επιβληθείσα εκ διαφόρων ιστορικών αναγκαιοτήτων κηδεμονία των, μα και να διακόψουν κάθε μορφής σχέση με την “διαβρωμένη και υπό κατάρρευση αμερικανική Αυτοκρατορία” ,οδήγησαν τους τελευταίους σε έντονες αποδοκιμασίες των προαναφερθέντων δηλώσεων Κίσσιγκερ.
Έτσι , η Δυτική Γερμανία , που είναι ένας από τους βασικότερους συμμάχους των Η.Π.Α. , τόσο σε ευρωπαϊκά όσο και σε παγκόσμια επίπεδα , δια του Καγκελλαρίου της κ. Σμίτ προέβη , -την 5η Ιανουαρίου – σε έντονες άμεσες και έμμεσες αποδοκιμασίες των αμερικανικών σχεδίων και σκέψεων να καταλάβουν δια στρατιωτικών ενεργειών τις πετρελαιοπηγές της Μέσης Ανατολής.
Οι αντιδράσεις των αραβικών και αφρικανικών χωρών στις προαναφερόμενες προθέσεις και σκέψεις των αμερικανών , είναι εντονότατες. Ο πρόεδρος της Αλγερίας κ. Μπουμεντιέν δήλωσε : “Οποιανδήποτε αμερικανική στρατιωτική επέμβαση εναντίον των πετρελαιοπαραγωγών χωρών θα είναι επίθεση εναντίον ολόκληρου του αραβικού κόσμου και θα έχει σαν άμεσο αποτέλεσμα την καταστροφή των πετρελαιοπηγών από τους ίδιους τους Άραβες” . Παράλληλα η αιγυπτιακή εφημερίδα “Αλ Αχράμ” που εκφράζει τις απόψεις του Αιγυπτίου προέδρου Σαντάτ , σε ένα προχθεσινό βίαιο άρθρο της εναντίον των Η.Π.Α. καταλήγει : “ Οι Ηνωμένες Πολιτείες παίζουν με την φωτιά διατυπώνοντας απειλές περί ενόπλου αμερικανικής επεμβάσεως εναντίον των πετρελαιοπηγών των αραβικών κρατών της Μέσης Ανατολής”.

Παλιά μεθοδολογία

Τόσο οι προαναφερθείσες αποκαλύψεις της αγγλικής εφημερίδας , όσο η έμμεση επιβεβαίωση τους από τον …Κίσσιγκερ , δεν προκάλεσαν και δεν προκαλούν , καμιάς μορφής έκπληξη ή κατάπληξη στις γενεές εκείνες , που μπορούν να θυμούνται τα μεγάλα πολιτικά , στρατιωτικά , κ.λ.π. γεγονότα της περασμένης εικοσαετίας.
Η προετοιμαζόμενη –κατά την αγγλική εφημερίδα “Σάνταιη Τέλεγκραφ”- από τους Αμερικανούς στρατιωτική κατάκτηση των πετρελαιοπαραγωγών χωρών της Μέσης Ανατολής και η έμμεση επιβεβαίωση της από τον Κίσσιγκερ , αποτελεί παλιά δοκομασμένη και γνωστή τακτική και μεθοδολογία της υπερατλαντικής Δημοκρατίας.
Τα παραπάνω σχέδια των Η.Π.Α. στηρίζονται – κατά την αγγλική εφημερίδα-στον 6ο στόλο και στους πεζοναύτες του. Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά , -εάν τελικά τεθεί σε εφαρμογή το προαναφερόμενο σχέδιο, -που η πατρίδα του Τζέφερσον , του Λίνκολν και του Ρούζβελτ χρησιμοποίησε τους πεζοναύτες της σε ξένες χώρες. Δοκιμασμένη και γνωστή τακτική η χρησιμοποίηση των πεζοναυτών για την προστασία των κάθε μορφής συμφερόντων των αμερικανικών εταιριών σε ξένες χώρες. Πιο γνωστή ακόμα για την προστασία φασιστικών και δικτατορικών καθεστώτων , ή την ανατροπή κυβερνήσεων που δεν ήταν ή δεν δέχονταν να γίνουν όργανα της. Η Γουατεμάλα , ο Άγιος Δομινίκος , η Κορέα , ο Λίβανος και το Βιετνάμ, γνώρισαν παλαιότερα τις “επισκέψεις” των αμερικανών πεζοναυτών.

Κατά την αφύπνιση των λαών της Μέσης Ανατολής


Η δεκαετία 1950-1960 παρά την ένταση του ψυχρού πολέμου , μεταξύ Ανατολής και Δύσεως , είναι η δεκαετία της αφυπνίσεως των λαών της Ασίας , της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Οι λαοί αυτοί ο ένας μετά τον άλλον εγείροναι από τον βαθύ λήθαργο , που επί πολλές δεκαετίες τους είχε ρίξει ο αποικιακός ζυγός και εξεγείρονται για την αποτίναξη του τελευταίου . Οι άλλοτε πανίσχυρες αποικιοκρατικές αυτοκρατορίες –βασικά η Αγγλία και Γαλλία-συγκλονίζονται και κλονίζονται από την θορυβώδη έγερση των αποικιοκρατούμενων λαών.
Οι λαϊκές εξεγέρσεις και επαναστάσεις εναντίον των αποικιστών και για εθνική απελευθέρωση , είναι στην ημερησία διάταξη. Τα αποικιακά οικοδομήματα συγκλονίζονται και το ένα μετά το άλλο γκρεμίζονται.
Στην Μέση Ανατολή , που οι λαοί της , από πολλές δεκαετίες δυναστεύονται και ληστεύονται απο τους αποικιοκράτες συμμετέχουν και αυτοί ενεργά και αποφασιστικά στον αντιαποικιακό αγώνα.
Η Αίγυπτος πρώτη ανάβει τον φωτοδότη της εθνικής απελευθερώσεως και κτυπά ηχηρά την καμπάνα της πανάκριβης εθνικής και λαικής αφυπνίσεως. Τα μεσάνυχτα της 22 Ιουλίου 1950 , μια ομάδα νεαρών αξιωματικών του αιγυπτιακού στρατού, υπό την τυπική ηγεσία του στρατηγού Ναγκίμπ και την ουσιαστική του αντισυνταγματάρχη Νάσερ, ανατρέπει το ξενόδουλο , διεφθαρμένο και σάπιο καθεστώς του βασιλιά Φαρούκ. Η πρώτη –τυπικά και ουσιαστικά – εθνική κυβέρνηση του αραβικού κόσμου εγκαθίσταται στο Κάιρο . Γρήγορα η κυβέρνηση αυτή γίνεται ο φωτοδότης και διεγέρτης των αραβικών λαών . Ο κοιμόμενος – ή σωστότερα ο αφιονισμένος και αφιονιζόμενος και αναγκαστικά κοιμόμενος –καταδυναστευόμενος , αραβικός γίγαντας αρχίζει να βρυχάται. Αλλεπάλληλες και θυελλώδεις οι αφυπνίσεις και εξεγέρσεις των λαών της Αραβίας εναντίον της ξένης και ντόπιας εκμεταλλεύσεως του.

Η εξέγερση στην Περσία

Πρώτος ο λαός της Περσίας – έστω κι αν τυπικά δεν συμπεριλαμβάνεται στους αραβικούς λαούς –λαμβάνει τα μηνύματα της αιγυπτιακής επαναστάσεως. Μέσα στα απύθμενα βάθη του μεσαιωνικού σκοταδισμού , όπου τον έχει ρίξει , η δυναστεία του Παχλεβί και όπου δια πυρός και σιδήρου τον υποχρεώνει να ζεί, αυτός κατορθώνει να συλλάβει έστω και τους μακρινούς απόηχους των αιγυπτιακών σημάτων. Μέσα στον βαθύ λήθαργο της δυστυχίας του και της εξαθλιώσεως του , σαν όνειρο ακούει τους μακρινούς αιγυπτιακούς ήχους , που του υπενθυμίζουν ότι η χώρα του , ενώ είναι μια απο τις πιο πλούσιες χώρες του κόσμου , αυτός –τα 25.000.000 των κατοίκων της – είναι απόλυτα εξαθλιωμένος και τυπικά και ουσιαστικά σκλάβος του Σάχη και της οικογενείας του . Ότι από τα δύο παιδιά που γεννιούνται το ένα πεθαίνει στον πρώτο χρόνο απο την πείνα. Ότι ο μέσος όρος ζωής είναι τα 27 χρόνια .Ότι δεν υπάρχει καμιάς μορφής και εκτάσεως ιατρική περίθαλψη. ‘Οτι το ανώτερο μεροκάματο και ο ανώτερος μισθός είναι 40 ριάλτ, δηλαδή 40 δραχμές και ο ανώτερος μισθός 1.400 ριάλτ = 400 δραχμές αλλά για μια στοιχειώδη διατροφή μιας οικογένειας 4 ατόμων , χρειάζονται περίπου 3.000 ριάλτ , ήτοι 1.500 δραχμές. Ότι το 80% της γής βρίσκονται στην απόλυτη ιδιοκτησία του βασιλιά και της οικογένειας του και το υπόλοιπο 20% στα χέρια του 2% του πληθυσμού , που είναι γαιοκτήμονες.
Ότι απο τα 25.000.000 τα 23.000.000 είναι αναλφάβητοι . Μα το βασικότερο και κυριότερο , ότι ενώ η πατρίδα τους έχει μια απο τις μεγαλύτερες πλουτοπαραγωγικές πηγές του κόσμου , το πετρέλαιο , δεν είναι κάτοχός της . Και ότι αυτή η πηγή απέδιδε-τότε- περί τα 400 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο , ούτε ο περσικός λαός , μα ούτε και αυτό το υποτυπώδες περσικό δημόσιο , δεν έπαιρναν ούτε ένα δολάριο.

Μια σύντομη ιστορική αναδρομή

Όλα τα πολύμορφα δεινά , που οι λαοί της Μέσης Ανατολής και φυσικά και ο περσικός , έχουν υποστεί –και θα υποστούν – απο το τέλος περίπου του περασμένου αιώνα , αρχίζουν το 1871 , οπότε άρχισαν να διαφαίνονται οι δυνατότητες βιομηχανικής εκμεταλλεύσεως του πετρελαίου και των υποπροϊόντων του.
Την παραπάνω χρονολογία , κάποιος άγγλος Βαρόνος Ρώυτερ , πετυχαίνει με διάφορα τεχνάσματα , να του παραχωρήσει ο τότε Σάχης της Περσίας , μια μονοπωλιακή εκχώρηση πάνω στα περσικά πετρέλαια . Ο Ρώυτερ ύστερα από τριάντα χρόνια προσπάθειας αποτυγχάνει.
Στις 30 Μαρτίου 1901 , ένας άλλος Άγγλος , ο μηχανικός Ουίλλιαμ Νόξ ντ΄Άρσυ κατορθώνει να πετύχει , εκεί που απέτυχε ο Ρώυτερ . Πράγματι την παραπάνω ημερομηνία πετυχαίνει μια νέα μονοπωλιακή παραχώρηση πάνω στα πετρέλαια για 92 χρόνια . Η παραχώρηση αυτή είναι η πρώτη στο είδος της στα παγκόσμια χρονικά.
Από την στιγμή αρχίζει για την Μέση Ανατολή και κατ΄ επέκταση και για όλο τον κόσμο μια νέα περίοδος .Μια περίοδος που δημιουργούσε την πραγματική και ουσιαστική βιομηχανική επανάσταση . Μα που για τους λαούς της Περσίας και ολοκλήρου της Μέσης Ανατολής , δημιουργούσε την εθνική , πολιτική και κοινωνική αντεπανάσταση . Αντί αυτή η νέα κινητήριος δύναμη , που έκλειναν στα σπλάχνα της γής τους, να κινήση τους τροχούς της ιστορίας προς τα μπρός , αυτή κίνησε αντιστρόφως . Έτσι αντί αυτοί οι λαοί να ωθηθούν προς την έξοδο του μεσαιωνικού φεουδαρχισμού που ζούσαν , ώθησαν προς τα βάθη του.
Οι τεράστιες ποσότητες αποθεμάτων σε πετρέλαιο , που ανεκάλυψε ο Νόξ ντ΄ Άρσυ στην Περσία , ώθησαν την αγγλική κυβέρνηση να δημιουργήση την εταιρία Άγγλο-Πέρσιαν , -που αργότερα μετονομάσθηκε σε Άγγλο-Ιράνιαν – για την εκμετάλλευση τους σε μεγάλη κλίμακα.
Εκμετάλλευση όμως των πετρελαιοπηγών αυτόματα σημαίνει και εκμετάλλευση των λαών , στους οποίους ανήκουν οι πηγές αυτές . Οι Άγγλοι φρόντισαν στην εκμετάλλευση των περσικών πετρελαίων να πάρουν τυπικά την μερίδα του λέοντος , δηλαδή το 80% των κερδών και ουσιαστικά το 100% με το να μην επιτρέπουν άμεσα και έμμεσα στην περσική κυβέρνηση που υποτίθεται ότι έπρεπε να εισπράττει το 20% καμιάς μορφής έλεγχο στα κέρδη και τις ζημιές της εκμεταλλεύτριας εταιρίας.

Ο περσικός λαός τολμά

Όπως είπαμε παραπάνω ο περσικός λαός λαμβάνει τα μηνύματα και νοήματα της αιγυπτιακής επαναστάσεως . Οι Άγγλοι και ο Σάχης , αμέσως μετά την αιγυπτιακή επανάσταση , διαβλέπουν την αναπόφευκτη αφύπνιση του περσικού λαού.
Προκειμένου να προλάβουν την αφύπνιση αυτή , προσπαθούν με διάφορους τρόπους να τον κρατήσουν στον βαθύ λήθαργο και φυσικά να συνεχίσουν την αδίστακτη καταλήστευση του.
Έτσι κυριευμένοι από πανικό και καταδιωκόμενοι από τα υπόκωφα βρυχητά του περσικού λαού κατασκευάζουν στα τέλη του 1950 μια δήθεν κοινοβουλευτική δημοκρατία . Μια “δημοκρατία” κακότεχνη , αλλοπρόσαλλη και αντιφατική . Μια δημοκρατία που τα πολιτικά κόμματα ήταν ουσιαστικά εκτός νόμου και μια κωμωδία που αποκαλούσαν “κοινοβούλιο” -παρόμοιο με την πάλαι πότε δική μας “Συμβουλευτική Επιτροπή” –που ήταν κέντρο αγοροπωλησίας πολιτικών συνειδήσεων , με ανώτατο ελεγκτή το οικογενειακό περιβάλλον του Σάχη . “Δημοκρατία” που καθημερινά συνεδρίαζαν τα στρατοδικεία κεκλεισμένων των θυρών και που δυο φορές τουλάχιστον την εβδομάδα , εξέδιδαν και από μια καταδικαστική απόφαση σε θάνατο.
Όμως και κάτω από αυτήν την “δημοκρατία” ο λαός αφυπνίζεται και εξεγείρεται.
Έτσι στην 1 Μαίου 1951 , ο τότε Πέρσης πρωθυπουργός Μωχάμεντ Μοσαντέκ , μεταφράζοντας τα προμηνύματα και μηνύματα απο τους καθημερινά και δυνατούς βρυχηθμούς του περσικού λαού και διαβλέποντας την από στιγμή σε στιγμή θυελλώδη αφύπνιση , έγερση και εξέγερση του , ρίχνει το γενικό διεγερτικό σύνθημα : “Το Ιράν στους Ιρανούς”.
Παράλληλα αναγγέλλει την εθνικοποίηση των πετρελαιοπηγών και της Άγγλο-Ιράνιαν διακηρύσσοντας συγχρόνως ότι : “ο λαός της Περσίας ανοίγει ένα κρυμμένο θησαυρό πάνω στον οποίο στέκεται ένας δράκοντας”.

Ο Σάχης στην εξορία

Η αφύπνιση έγερση και εξέγερση του περσικού λαού έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Ο λαός αυτός με πρωτοπόρα τα στελέχη του παράνομου κομμουνιστικού κόμματος και του συνδέσμου “Αδελφοί Μουσουλμάνοι” σε αλλεπάλληλες διαδηλώσεις του και κινητοποιήσεις του, συλλαμβάνει περί τους 500 αξιωματικούς πιστούς στον Σάχη και διαλύει την κωμική φάρσα που λεγότανε “κοινοβούλιο”. ‘Ομως ο κύριος εχθρός ο Σάχης παραμένει ελεύθερος στο θερινό του ανάκτορο στο Ρασμάρ κοντά στις όχθες της Κασπίας. Από ΄κει οργανώνει και κατευθύνει τη συνωμοσία ανατροπής του Μοσαντέκ. Έτσι, στις 16 Αυγούστου 1953 εκδηλώνεται πραξικόπημα της ανακτορικής φρουράς. Το πραξικόπημα αυτό αποτυγχάνει. Την ίδια μέρα ο Σάχης και η οικογένειά του παίρνουν το δρόμο της εξορίας και καταλήγουν στην Αγγλία.

Η ΣΙΑ οργανώνει της ανατροπή του Μοσαντέκ

Οι φόβοι του Μοσαντέκ για τον “κρυμμένο θησαυρό πάνω στον οποίο στέκεται ένας δράκοντας” γίνονται γρήγορα πραγματικότητα. Όλες οι ιμπεριαλιστικές αποικιοκρατικές και καπιταλιστικές δυνάμεις της δύσεως συνασπίζονται εναντίον της Περσίας. Οργανώνουν μποϋκοτάζ του περσικού πετρελαίου και διαλύουν κυριολεκτικά την ανύπαρκτη περσική εθνική οικονομία. Μπροστά στον παγκόσμιο σχεδόν οικονομικό πόλεμο που έχουν κηρύξει στην Περσία όλες οι εξαρτώμενες και συνεργαζόμενες εμμέσως και αμέσως με τις ιμπεριαλιστικές χώρες κυβερνήσεις και το διεθνές τραστ των πετρελαίων, μέλος του οποίου ήταν και η Αγγλο-Ιράνιαν, ο Μοσαντέκ κάνει το μεγάλο σφάλμα. Αποφασίζει να ζητήσει οικονομική βοήθεια από την Ουάσινγκτον. Ήταν 28 Μαίου 1953 που παίζοντας όλα για όλα, με ένα διάβημά του ζητά επισήμως από την αμερικανική κυβέρνηση οικονομική βοήθεια. Το διάβημά του όμως αυτό ο Μοσαντέκ το συνόδευσε και από μία έμμεση προειδοποίηση που έλεγε “αν οι ΗΠΑ δεν του άνοιγαν τις πύλες, θα χτυπούσε άλλες πόρτες”. Ποιες άλλες παρά τις πόρτες της Σοβιετικής Ενώσεως? Την ίδια αυτή μέρα ο Μοσαντέκ υπέγραφε την καταδίκη του. Η Ουάσινγκτον αποφάσιζε την ανατροπή του. Ο αμερικανός πρόεδρος Αϊζενχάουερ απαντώντας εμμέσως τον Ιούλιο του 1953 στο διάβημα του Μοσαντέκ για οικονομική βοήθεια, προβαίνει σε μια προκλητική και απειλητική συγχρόνως δήλωση σε βάρος της περσικής κυβερνήσεως. Η δήλωση αυτή του αμερικανού προέδρου, μεταξύ των άλλων έλεγε “δεν θα ήταν δίκαιο η χορήγηση οποιασδήποτε οικονομικής βοήθειας στην Περσία… αν προηγουμένως δεν υπογραφόταν μια λογική συμφωνία σχετικά με την παροχή αποζημιώσεως στην Αγγλο-Ιράνιαν”.
Παράλληλα με τη δήλωση αυτή του Αϊζενχάουερ, είχε τεθεί και σε πυρετώδη κίνηση ο μηχανισμός της ΣΙΑ για την ανατροπή του Μοσαντέκ. Ενώ ο αμερικανός υπουργός εξωτερικών Τζόουν Φόστερ Ντάλες, προσπαθούσε με διάφορα διπλωματικά τεχνάσματα να αποκοιμίσει τον Μοσαντέκ, ο αδελφός του Άλλαν αρχηγός της ΣΙΑ οργάνωνε το σχέδιο ανατροπής του.
Στις 11 Αυγούστου 1953 ο αρχηγός της ΣΙΑ Άλλαν Ντάλλες πραγματοποιεί μια μυστική συνάντηση σε ένα σταθμό των ελβετικών Άλπεων με δύο επιφανή πρόσωπα. Το ένα είναι ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Περσία Λόυ Χέντερσον και το άλλο η πριγκίπισσα Ασράφ δίδυμη αδελφή του Σάχη θανάσιμη εχθρός του Μοσαντέκ που την έχει καταδικάσει σε εξορία. Ταυτοχρόνως, έφτανε στην Τεχεράνη ο αμερικανός στρατηγός Νόρμαν Σβάρτσκοπφ από τα κυριότερα στελέχη της ΣΙΑ. Στην περσική πρωτεύουσα ο στρατηγός Σβάρτσκοπφ σε συνεργασία με τον παλιό του φίλο πέρση στρατηγό Φαζελάχ Ζαχεντί αρχηγό της περσικής αστυνομίας σχεδιάζουν και οργανώνουν την ανατροπή του Μοσαντέκ. Πράγματι, σε πολύ λίγες μέρες ένα στρατιωικό πραξικόπημα υπό την ηγεσία του Ζαχεντί ανατρέπει τον Μοσαντέκ και τον καταδικάζει σε θάνατο.