Η ΠΕΙΝΑ

ΠΑΛΑΙΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
1 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1959
Ἄρ. Φύλλου:3238

ΕΝΩ ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΠΛΑΝΗΤΕΣ

Η ΠΕΙΝΑ...

Ἕνα βιβλίο τοῦ καθηγητοῦ Ντέ Κάστρο
Γιά τόν ὑποσιτισμό ἀπό, τό ὁποῖο ἀποδεικνύεται
ὅτι μισοί κάτοικοι τῆς γῆς πεινοῦν

ΤΟΥ κ ΓΙΑΝΝΗ ΦΟΥΡΑΚΗ

 

Ἀφορμή νά γράψω αὐτό τό ἄρθρο μου δίνει ἕνα δημοσίευμα τῆς Ἀθηναϊκῆς ἐφημερίδος.

Σέ μιά ἀπό τίς σελίδες τῆς ἐφημερίδος καί ἐνῶ διάβαζα τήν περιγραφή τῆς θαλαμηγοῦ τοῦ Σταύρου Νιάρχου, μέ τούς ἐξῆς τίτλους « Ἡ ὀνειρώδης θαλαμηγός τοῦ Νιάρχου» «Στά ἄδυτα τοῦ ὡραιότερου πλοίου τοῦ κόσμου». Τό μάτι μου πέφτει σέ ἕνα μικρό ἀρθρίδιο τῆς αὐτῆς ἐφημερίδος πού μέ μικρά γράμματα γράφει: « Οἱ μισοί κάτοικοι τῆς γῆς ζοῦν ὑπό καθεστώς πείνης»,  Ἀσία μέ τά 50% τοῦ πληθυσμοῦ τοῦ κόσμου καταναλίσκει μόνο τά 17% τῶν εἰδῶν διατροφῆς τῆς παγκοσμίου παραγωγῆς». «Οἱ χορτάτοι καί οἱ πεινασμένοι». Καί  ἐφημερίδα συνεχίζουσα γράφει.

«Ἠνωμένα Ἔθνη (ἰδιαίτερα ὑπηρεσία) « Οἱ μισοί κάτοικοι τῆς ὑδρογείου ζοῦν ὑπό καθεστώς συνεχούς πείνης. Τό θλιβερό αὐτό γεγονός ὀφείλεται ὄχι τόσο, εἰς τήν ἔλλειψιν τροφίμων ὅσον εἰς τήν ἄνισον κατανομήν τῶν ἀγαθῶν μεταξύ τῶν διαφόρων χωρῶν τοῦ κόσμου». Ἐνῶ ἐπί πολλήν ὥρα ἔμεινα σκεπτικός καμαρώνοντας τήν φωτογραφία τῆς «Κρεολῆς» τοῦ ὡραιότερου γιότ τοῦ Ἕλληνος ἐφοπλιστοῦ ἐρώτησα τόν ἑαυτόν μου. Ἀλήθεια ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποῦ πεθαίνουν ἀπό τήν πείνα; σήμερα εἰς τήν ἐποχήν τῶν διαπλανητικῶν ταξιδίων; Ἀδύνατον! Δέν ἠμπορεῖ σήμερα ποῦ ὁ Δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός ἀκμάζει(;) καί ἡ ἐπιστήμη θαυματουργεῖ, νά ὑπάρχουν πεινασμένοι. Καί ὅμως σήμερα τήν ἀνθρωπότητα τήν μαστίζει θανάσιμα  ἀρρώστια τῶν αἰώνων  πείνα.

Δέν θέλομε ἄλλο παράδειγμα γιά νά ἀντιληφθοῦμε τήν ἔκτασι τῆς φοβερῆς τούτης ἀρρώστιας, ἀλλά νά ρίξωμεν μία ματιά στόν καθημερινόν τύπον καί νά ἀνοίξωμε καί τό ραδιόφωνόν μας διά νά διαβάσωμεν καί νά ἀκούσωμεν τί γίνεται σήμερα ἀκριβῶς στήν Βραζιλία πού ὁ λαός σκελετωμένος καί πεινασμένος καί πεθαμένος ἀπό τήν πείνα ἐπαναστατεῖ. Ἀπειλεῖ τά πάντα καί ζητεῖ ψωμί. Χιλιάδες εἶναι οἱ νεκροί στήν ἀχανῆ χώρα τῆς Βραζιλίας, ὥς μᾶς πληροφορεῖ τό ραδιόφωνο καί οἱ ἐφημερίδες ἀπό τήν πείνα.. Ἀλλά γιά νά δοῦμε καλλίτερα τά ἀποτελέσματα τῆς πεῖνας, ἄς ἀφήσωμε νά ὁμιλήση ὁ ὀργανισμός τροφίμων καί Γεωργίας «Ο.Τ.Γ. τοῦ ΟΗΕ πού μέ πραγματική ἐπίγνωσι τῆς ἀποστολῆς τού μᾶς δίδει μιά πλήρη καί λεπτομερή περιγραφή τῆς πεῖνας πού σήμερα τήν ἐποχή πού ὁ ἄνθρωπος ἔγινε κυρίαρχος στή σελήνη καί στόν ἥλιο μαστίζει τήν ἀνθρωπότητα.

Ὁ ὀργανισμός τροφίμων καί Γεωργίας, μή κοπιώδης ἔρευνες ἀνά τόν κόσμο, κατέληξεν ἐν περιλήψει στά ἐξῆς συμπεράσματα: Ὅτι  Εὐρώπη καί  Βόρειος Ἀμερική καταναλίσκουν τό 75% τῶν τροφίμων τῆς παγκόσμιου παραγωγῆς παρ' ὅλον πού ὁ συνολικός πληθυσμός τῶν ἠπείρων τούτων δέν ἀποτελεῖ παρά τό 33% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς γῆς . Ἀντιθέτως  Ἀσία πού ζοῦν τά 50% τοῦ παγκοσμίου πληθυσμοῦ ἔχει στήν διάθεσίν της τά 17% τῆς παραγωγῆς εἰδῶν διατροφῆς τοῦ κόσμου. Ἡ Νότιος Ἀμερική καί ἰδίως Βραζιλία συγκαταλέγονται μεταξύ τῶν περιοχῶν πού  διατροφή τοῦ πληθυσμοῦ εἶναι σαφῶς ἀνεπαρκῆς. Οἱ διαιτολόγοι ὑπολογίζουν ὅτι  κοινωνική διατροφή ἑνός ἐνήλικου ἀνδρός εἶναι 3.200 θερμίδες μερησίως καί τῆς γυναικός 2.600, ἔναντι τῶν φυσιολογικῶν αὐτῶν ἀπαιτήσεων τοῦ ἀνθρώπινου ὀργανισμοῦ οἱ Ἰνδοί καταλαμβάνουν μόνον 2.600 κατά μέσον ὄρον καί οἱ Βραζιλιάνοι 2.300 θερμίδες. Ὁ ἀντίκτυπος τοῦ μόνιμου αὐτοῦ ὑποσιτισμοῦ σημαντικῶν τμημάτων τῆς ἀνθρωπότητος, εἶναι πράγματι φοβερός.

Ἡ βρεφική θνησιμότης εἰς τάς ὑποσιτιζομένας χώρας διατηρεῖται εἰς ὑψηλά ἐπίπεδα ἐνῶ ὁ ἀριθμός τῶν παιδιῶν πού παρουσιάζουν καθυστέρησιν σωματικῆς καί πνευματικῆς ἀναπτύξεως, εἶναι πολύ μεγάλος.

Καί ὁ Ο.Τ.Γ. καταλήγει ὅτι μέση διάρκεια ζωῆς εἰς τάς χώρας πού ἐπικρατεῖ μονίμως  πείνα δέν ὑπερβαίνει τά 27-35 ἔτη, ἐνῶ τό φυσιολογικόν ὅριον εἶναι 60-70 ἔτη. Αὐτά μας εἶπε σέ λίγες γραμμές παγκόσμιος ὀργάνωσις τροφίμων καί γεωργίας τοῦ ὀργανισμοῦ Ἠνωμένων Ἐθνῶν διά τήν μάστιγα τῆς ἀνθρωπότητος, τήν πείνα.

Τώρα, ἄς ἀκούσωμεν τόν Βραζιλιάνον καθηγητήν Ζοσιέ ντέ Κάστρο πού ὡς πρόεδρος τοῦ ὀργανισμοῦ τροφίμων καί γεωργίας τοῦ ΟΗΕ εἶναι τό ἀρμοδιώτερον πρόσωπον νά μᾶς μιλήση διά τήν πείνα.

Ὁ καθηγητής ντέ Κάστρο μέ πλατειά μόρφωσι καί μέ ἀξαίρετον προσόν τήν γνώσι τῆς ἀνθρώπινης ἀποστολῆς του, ἀσχολήθηκε καί ἀγωνίζεται μέσα σ' ἕνα πλατύ κίνημα κατά τῆς πεῖνας, ἵδρυσε τόν «Παγκόσμιον Ὀργανισμόν κατά τῆς πεῖνας» καί ἔγραψε τό πολύκροτον βιβλίο πού μεταφράσθη σέ πολλές ἑκατοντάδες γλῶσσες καί ἐπουλήθηκε σέ ἑκατοντάδες χιλιάδες ἀντίτυπα «Τήν Γεωπολιτικήν τῆς πεῖνας». Ὁ καθηγητής ντέ Κάστρο εἰς τό βιβλίον του καί εἰς τόν ἀγῶνα κατά τῆς πεῖνας ξεσκεπάζει τούς Φαρισαίους τῆς πολιτικῆς καί τῆς ἐπιστήμης πού θεωροῦν τήν πείνα τῶν 2/3 τῆς σημερινῆς ἀνθρωπότητας ὡς φυσική κατάστασιν  ἐπειδή τούς ἐξυπηρετεῖ  ἤ ἐπιχειροῦν ἐν ὀνόματι τῆς ἐπιστήμης νά τήν ἀποδώσουν εἰς ἄλλα ἀπό τά πραγματικά τῆς αἴτια. Ὅταν εἰς τούς Φαρισαίους τῆς πολιτικῆς ὑπεβλήθη ἕνα διεθνές πρόγραμμα ἀγῶνος κατά τῆς πεῖνας, οἱ κυβερνήσεις τῶν Ἠνωμένων Πολιτειῶν, τῆς Ρωσίας, τῆς Ἀγγλίας καί τῆς Γαλλίας, τό ἀπέρριψαν.

Οἱ Φαρισαῖοι τῆς ἐπιστήμης γράφει ὁ ντέ Κάστρο, εἶναι οἱ λεγόμενοι Νεομαλθουσιανοί πού ὑποστηρίζουν τή θεωρία ὅτι ὁ πληθυσμός τῆς γῆς πολλαπλασιάζεται ἀντιστρόφως ἀνάλογα μέ τήν παραγωγήν της, ὅτι τά τρόφιμα πού παράγει  γῆ δέν ἐπαρκοῦν καί ὅτι  μόνη λύσις διά νά λυθεῖ τό πρόβλημα τῆς πεῖνας εἶναι ὁ ἔλεγχος τῶν γεννήσεων. Ὁ ντέ Κάρλο ὅμως εἰς τό βιβλίο του « Ἡ Γεωπολιτική τῆς πεῖνας» ἔδωσε νά καταλάβουν οἱ ἄρχοντες τῆς πολιτικῆς ὅτι ὁ ὑπερπληθυσμός δέν εἶναι ἀφορμή τῆς πεῖνας ἀλλά τό ἀποτέλεσμά της. Μᾶς δίδει εἰς τό βιβλίον του τήν φυσιολογικήν ἐξήγησις αὐτοῦ τούτου τοῦ φαινομένου στηριζόμενος στά πειράματα πού ἔγιναν στά ζῶα. Μιά μεγάλη κατανάλωσις πρωτεϊνῶν ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τήν αὔξησιν τῆς ἀναλογίας τῆς στειρότητος. Ὁ ἀριθμός τῶν γεννήσεων εἶναι κατά κανόνα μεγαλύτερος στίς φτωχές κοινωνικές τάξεις καί στούς πτωχούς λαούς καί μικρότερος στούς πλουσιώτερους. Ὁ ἀρχηγός τοῦ πολέμου κατά τῆς πεῖνας θέλοντας μέ θετικά στοιχεῖα ν΄ ἀποδείξη πώς εἶναι ἐπιτακτική ἀνάγκη τό ταχύτερον νά ἐκραγῆ παγκόσμιος πόλεμος κατά τῆς πεῖνας, παραθέτει εἰς τό βιβλίον τοῦ ἕνα ἐπίσημον σταστικόν πίνακα καταναλώσεως πρωτεϊνῶν εἰς τίς διάφορες χῶρες καί τόν ἀριθμόν τῶν γεννήσεων εἰς αὐτάς. Ἀρχίζει ἀπό τήν Φορμοζᾶν τόν παράδεισον τοῦ Ντάλλες καί τήν βιτρίνα τοῦ δυτικοῦ κόσμου. Ἐκεῖ ὁ δείκτης διά τήν κατανάλωσιν πρωτεϊνῶν εἶναι 40,7% γιά κάθε ἄτομον κατά μέσον ὄρον μερησίως. Ὁ ἀντίστοιχος δείκτης τῶν γεννήσεων εἶναι 45,6. Εἰς τήν Σουηδίαν μίαν χώραν πλουσία μέ μεγάλη κατανάλωσιν πρωτεϊνῶν ὁ ἀντίστοιχος δείκτης εἶναι 62,6 καί 38,5 πρός τάς γεννήσεις. Ὁ Ντέ Κάστρο ἐξετάζει ἀκόμα τό πρόβλημα τῆς πεῖνας μέ πραγματικόν ἀνθρώπινον ἐνδιαφέρον καί στήν πλατύτερη ἔννοιά του, τό μελετᾶ καί ὑπό τήν μορφήν τοῦ ὑποσιτισμοῦ. Καί τήν πείνα καί τόν ὑποσιτισμόν τά ἐγνώρισε προσφάτως, μᾶς λέγει ὁ καθηγητής ντέ Κάστρο καί  Εὐρώπη ἐπί τῶν  μερῶν πού βρισκόταν ὑπό τήν κατοχή τῶν Γερμανῶν. Τό δραματικώτερο φάντασμα πού ἔβλεπαν τότε τά εὐρωπαικά ἔθνη νά πλανᾶται ὑπεράνω των καί νά ἀπειλή τήν ἐπιβίωσίν των, ἦταν  αὔξησις τῶν γεννήσεων;

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
3 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1959
Ἄρ. Φύλλου:3239

ΕΝΩ ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΠΛΑΝΗΤΕΣ

Η ΠΕΙΝΑ...

ΤΟΥ κ ΓΙΑΝΝΗ ΦΟΥΡΑΚΗ


Ὄχι, τό δραματικώτερον ἀποτέλεσμα ἦταν  ἰλιγγιώδης αὔξησις τῆς θνησιμότητος καί  ἐπανεμφάνισις νοσημάτων πού εἶχε ξεχάσει πρό πολλοῦ  Εὐρώπη, τῶν νοσημάτων πού συνεπάγεται ὁ ὑποσιτισμός καί  ἀβιταμίνωσις.

Συνεχίζων ὁ ἀρχηγός τοῦ πολέμου κατά τῆς πεῖνας, μᾶς λέγει πώς, ἐνῶ  Εὐρώπη μετά τήν ἀπελευθέρωσιν τῆς ἐπανῆλθεν εἰς τήν κανονικήν λειτουργίαν τοῦ ἐπισιτισμοῦ της,  Νότιος Ἀμερική, Ἀφρική καί  Ἀσία μαστίζεται ἀπό τήν πείνα καί τόν ὑποσιτισμόν. Ὁ καθηγητής ντέ Κάστρο δέν θέλει νά μᾶς πεῖ πώς καί στήν Εὐρώπη δέν ὑπάρχει ὑποσιτισμός ἀλλά ὄχι στό μέγεθος πού ὑπάρχει στίς Ἀσιατοαφρικανικές χῶρες.

Ἡ διαφορά αὐτή ἔγκειται εἰς τό ὅτι οἱ ἠγετικές χῶρες τῆς Εὐρώπης ἐν ὀνόματι τοῦ δυτικοευρωπαικοῦ πολιτισμοῦ ἐξαπέλυσαν τίς «ἐκπολιτιστικές (;) ὀρδές τούς στίς ἀσιατικοαφρικανικές χῶρες καί ἔθεσαν αὐτές σέ στυγνή δουλεία πού οὔτε ἐπί Ρωμαικής ἐποχῆς δύναταί τις νά παραδεχθεῖ ὅτι  δουλεία καί ἀνθρώπινη ἐκμετάλλευσις ἔφθασε εἰς τό σημεῖον πού βρίσκεται σήμερα καί ἐνεργεῖ ἐν ὀνόματί των δῆθεν ὑψηλῶν ἀρετῶν καί ἰδανικῶν τοῦ δυτικοευρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ.

Ὁ ἀρχηγός τοῦ πολέμου κατά τῆς πεῖνας μέ συνεργάτην του τόν Γάλλον ἱερομένον Ἀβά Πιέρ μας λέγει μέ στοιχεῖα καί ἀριθμούς πού δέν εἶναι ἀληθές αὐτό πού οἱ πολιτικοί μερικοί ἀσυνείδητοι ἐπιστήμονές μας λένε πώς αἰτία τῆς πεῖνας εἶναι  μικρή παραγωγή τροφίμων τῆς γῆς εἰς ἀναλογία τοῦ πληθυσμοῦ αὐτῆς. Ψέμματα φωνάζει ὁ ντέ Κάστρο. Ἡ πείνα εἶναι  αἰτία τῆς ἄνισης γῆς μεταξύ τοῦ πληθυσμοῦ της. Καί ὡς παράδειγμά μας φέρει μιά μικρή χώρα τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Ἡ χώρα αὐτή εἶναι Σαουδαραβία ὅπου τυπικά βασιλεύει ὁ Ἰμπντ Σαούντ καί οὐσιαστικά  Ἀμερικάνικη Ἑταιρεία πετρελαίων Ἀρμάνγκο. Ὁ καθηγητής ντέ Κάστρο φέρνει μπροστά μας ἀνάγλυφη τήν εἰκόνα τῆς ἀνισότητας μέ τήν κατανομήν τοῦ ὀρυκτοῦ πλούτου τῆς γῆς εἰς τήν Σαουδαραβία. Ἡ Σαουδαραβία χώρα 5 ἑκατομμυρίων κατοίκων εἶναι  πρώτη χώρα παραγωγῆς πετρελαίων στόν κόσμον καί εἰς ἀνάλυσιν τῶν ἐσόδων τῆς ΑΡΜΑΓΚΟ καί τοῦ βασιλέως Σαούντ ἐκ τῶν πετρελαίων προκύπτει ὅτι, περί τά 220-250 χιλιάδας ἑλληνικῶν δραχμῶν ἀναλογεῖ εἰς τόν καθένα κάτοικον τῆς Σαουδαραβίας τόν χρόνον. Ἔσοδα πού ἀπομυζά  «Ἀρμάγκο». Ἀλλά ἄς δοῦμε τί λέει ὁ δικεκριμένος Γάλλος δημοσιογράφος Ἀντρέ Φλάκ γιά τή ζωή τῆς Σαουδαραβίας μία ἐκ τῶν πλουσιωτέρων χωρῶν τοῦ κόσμου. Ὁ Ἀντρέ Φλάκ πού ἐπισκέφθηκε προσφάτως τή Σαουδαραβία καί δημοσίευσε τίς ἐντυπώσεις τοῦ στό Παρισινό περιοδικό «Κονστελασιόν» σέ μιά περικοπῆ τοῦ γράφει: «Ἡ δουλεία ἀποτελεῖ νόμιμο θεσμό καί εὐνοεῖται ἀπό τόν πλουτισμόν τῶν προκρίτων πού μοιράζουν μέ τόν Σουλτάνον στά ποσοστά ἀπό τήν «Ἀρμάγκο». Πρό δυό ἐτῶν τρεῖς σκλάβοι πού ἀπέδρασαν μέ τήν ἐλπίδα νά γυρίσουν στά παλιά τούς λημέρια, στά βουνά τοῦ Βελουχιστᾶν, συνελήφθησαν εἰς τήν ἔρημον καί ἀπεκεφαλίσθηκαν ἔξω ἀπό τά ἀνάκτορα τῆς «Ρυήν» τῆς πρωτεύουσας τῆς Σαουδαραβίας πρός παραδειγματισμόν.

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
4 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1959
Ἄρ. Φύλλου:3240

ΕΝΩ ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΠΛΑΝΗΤΕΣ

Η ΠΕΙΝΑ...

ΤΟΥ κ ΓΙΑΝΝΗ ΦΟΥΡΑΚΗ

Μέρος3ον

Καί ὅμως μέσα στήν πρωτεύουσαν αὐτήν πού βασιλεύει ὁ Μεσσαίων κυκλοφοροῦν οἱ πολυτελέστερες λιμουζίνες Κάντιλακ τοῦ κόσμου, τά ἀνάκτορα τοῦ βασιλέως τῶν υἱῶν καί τῶν ἀδελφῶν τοῦ ἔχουν ἐγκαταστάσεις αἴηρ κοντίσιον καί οἱ πρόκριτοι ἔχουν πλουτίσει ἀπό τά πετρέλαια, μή ξέροντας τί νά κάνουν τά λεφτά τούς ἀγοράζουν δέκτες τηλεοράσεως πρίν ἀκόμα  χώρα τούς ἀποκτήσει τηλεόρασιν. Ἡ Ρυάντ ὅπου μόνον τώρα πρόκειται νά ἐγκατασταθοῦν οἱ ξένες πρεσβεῖες πού ἕως τώρα ἐτηροῦντο σέ εἶδος ἐξορίας στή Τζέντα, εἶναι γράφει ὁ συνεργάτης τοῦ γαλλικοῦ περιοδικοῦ «μία πρωτεύουσα βάρβαρη καί ταυτόχρονα σουρεαλιστική». Ἄν ὁ σουλτάνος ἤ οἱ πρίγκηπες καί γενικά οἱ πρόκριτοι κολυμβοῦν στό χρυσάφι πού μυρίζει πετρέλαιον, ὁ λαός πεινᾶ «Οἱ ἰθαγενεῖς πού προσλαμβάνονται ὡς ἐργάτες ἀπό τήν Ἀμερικανικήν Ἑταιρείαν Ἀρμάνγκο-συνεχίζει ὁ Ἀντρέ Φλάκ-χρειάζονται ἐξάμηνον τουλάχιστον ὑπερσιτισμόν καί ἰατρικήν παρακολούθησιν γιά νά συνηθίσουν τόν ρυθμόν τῆς ὀκταώρου ἐργασίας.

Στό βασίλειον τοῦ Ιμπν Σαοῦν μή περιμένετε νά δεῖτε τό γνώριμον θέαμα τοῦ Λιβάνου καί τῆς Συρίας ἤ τῆς Τουρκίας. Τό Κοῦρδο Χαμάλι πού σηκώνει στή ράχι ὁλόκληρο φορτίο πού λυγίζει ἀκόμα καί ἕνα τετράποδο ὑποζύγιον. Στήν Τζέντα καί στήν Ρυάντ δέν ὑπάρχουν τέτοιοι ρωμαλέοι τύποι καί μέ τό κερί νά τούς ζητᾶς δέν τούς βρίσκεις.

Καταδικασμένοι σ' ὅλη τους τή ζωή στή νηστεία καί στόν ὑποσιτισμό ποῦ νά βροῦν οἱ ἄνθρωποι τοῦ λαοῦ τίς δυνάμεις;

Μέ τά τέσσερα σέρνονται οἱ ἰθαγενεῖς ἀχθοφόροι γιά νά σηκώσουν ἕνα μικρό κοφάκι 20-30 ὀκάδων. Στίς πόλεις τά παιδιά τοῦ λαοῦ κοσκινίζουν τή σκόνη τῶν δρόμων καί τά σκουπίδια μή τυχόν βροῦν τίποτα φαγώσιμον. Ἔστω καί λίγες φλοῦδες. Ύστερα ἀπ' ὅλες αὐτές εἶναι τάχα περίεργον ὅτι τά 30% τοῦ πληθυσμοῦ θερίζονται ἀπό τήν φυματίωσι, τά 70% ἔχουν τραχώματα καί σέ ὡρισμένες ὀάσεις, τά 98% ἐλονοσία. Καί ὁ Ἀνδρέ Φλάκ, καταλήγων λέγει: Αὐτές οἱ... εὐχάριστες ἐντυπώσεις περιμένουν τόν ξένον ἐπισκέπτην τῆς Σαουδαραβίας, τόν θησαυρόν τῶν πετρελαίων καί τῆς Χιλίας καί μῖας νύχτας.

Ἐδῶ εἴδαμε τί μας λέγει ὁ διακεκριμένος Γάλλος δημοσιογράφος γιά τήν πείνα πού ἐπικρατεῖ στήν πλουσιώτερη χώρα τῆς Μέσης Ἀνατολῆς πού αἰτία αὐτῆς τῆς καταστάσεως εἶναι  ἄνιση κατανομή τοῦ πλούτου τῆς γῆς.

Τώρα πού ὁ Ἀντρέ Φάλκ μας ἔδωσε ἀνάγλυφη τήν εἰκόνα τῆς πεῖνας καί τῆς ἀπαθλιώσεως τῶν κατοίκων μιᾶς ἀπό τίς πλουσιώτερες χῶρες ὄχι μόνον τῆς Μέσης Ἀνατολῆς ἀλλά τῆς γῆς, ἄς παρακολουθήσωμεν στήν σκληρή καί δύσκολη πορεία του τόν μεγάλο ἀγωνιστή κατά τῆς πείνης καθηγητή Σιέσου Ντέ Κάστρο ὁ ἀρχηγός τοῦ πολέμου κατά τῆς πείνης πού ὁ πρόεδρός του Ο.Τ.Γ. τοῦ ΟΗΕ διεξήγαγε σκληρό ἀγῶνα κατά τῆς πείνης. Στό Παρίσι βρῆκε ἕνα ἄλλο συνάνθρωπό του πού καί αὐτός γνωρίζων τήν ἀνθρώπινην ἀποστολήν τοῦ ἔχει κηρύξη ἐν ἄλλο πόλεμο «Τόν πόλεμο ὑπέρ τῶν ἀστέγων»καί ἔτσι οἱ δυό ἀγωνισταί δυό πολέμων ἀλλά μέ τόν αὐτόν ἀντικειμενικόν σκοπό, ἀποφάσισαν γιά τό καλό τοῦ ἀγῶνος των νά ἐνοποιήσουν τό μέτωπό τους καί τόν ἀγῶνα τους γιά νά βαδίσουν μπροστά. Καί ὅπως μας πληροφορή  Γαλλική ἐφημερίς «Κόμπα» στό φύλλον τῆς 10 Δεκεμβρίου 1958 ἱδρύθηκε στό Παρίσι ἀπό τόν Καθηγητή τῆς κοινωνιολογίας Σοσιέ ντέ Κάστρο καί τόν Γάλλο ἱερωμένον Ἀββᾶ Πιέρ « ὁ Παγκόσμιος Ὀργανισμός γιά τήν πάλη κατά τῆς πείνης».

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
5 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1959
Ἄρ. Φύλλου:3241

ΕΝΩ ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΠΛΑΝΗΤΕΣ

Η ΠΕΙΝΑ...

ΤΟΥ κ ΓΙΑΝΝΗ ΦΟΥΡΑΚΗ

Μιά ἐπιφυλίδα τῆς αὐτῆς ἐφημερίδος γράφει: «Ὑπ' ἀριθμόν 1 παγκόσμιος ἐφιάλτης  πείνα ἀπειλεῖ τήν ἀνθρωπότητα περισσότερον ἀπό τήν ἀτομικήν βόμβα. Παρ' ὅλες τίς τεχνικές καί ἐπιστημονικές προόδους τῆς ἐποχῆς μας τά δυό τρίτα τῆς ἀνθρωπότητος ἐξακολουθοῦν πάντοτε νά ζοῦν καταδικασμένα σ' ἕνα καθεστώς χρονίας πείνης. Ἡ τρομακτική αὐτή οἰκονομική ἀνισότητα εἶναι βασική ἀφορμή πλήθους ἄλλων ἀνισοτήτων πού ἔχουν γιά θύματα τούς ὁλόκληρες ἀνθρώπινες ὁμάδες καί πού ἄλλοτε ἀποδίδοντο στήν ράτσα καί στό κλίμα.

Ἔτσι στίς περισσότερες ὑποανάπτυκτες περιοχές τοῦ σημερινοῦ καί αὐτές ἀποτελοῦν τό μεγαλύτερον μέρος του, ὁ μέσος ὅρος τῆς διάρκεις τῆς ζωῆς εἶναι 30 χρόνια, ἐνῶ στίς ἀνεπτυγμένες χῶρες τῆς Εὐρώπης καί τῆς Βορείου Ἀμερικῆς ὁ μέσος ὅρος τῆς ζωῆς εἶναι σήμερον τά 65 χρόνια δηλαδή ὑπερδιπλάσιος».

Αὐτά τά ἀνατριχιαστικά στοιχεῖα δείνει στό παγκόσμιο ἀναγνωστικόν κοινό ὁ ἀρχηγός τῆς παγκοσμίου ὀργανώσεως κατά τῆς πέινας. Δέν εἶναι τυχαῖο ὅτι στό πλευρό τοῦ Ντέ Κάστρο στέκεται σύμμαχος ὁ Ἀββᾶ Πιέρ, οἱ δυό αὐτοί ἄνθρωποι πού ἀνήκουν σέ χωριστές ἐντελῶς κατηγορίες καί ἔχουν διαφορετική ἐντελῶς προέλευσιν συναντήθηκαν πρίν ἀπό ἕνα χρόνο στό Παρίσι τότε πού ὁ Ἀββᾶς Πιέρ ἧτο καρφωμένος ἀπό τήν ὑπερκόπωσιν σ'ἕνα κρεββάτι κλινικής. Ἀπό τήν πρώτη κι ὅλας στιγμή ἔμειναν σύμφωναι πώς εἶναι ἐπιτακτικόν τό καθῆκον πού ἐπιβάλη διά τήν ἵδρυση μιᾶς παγκοσμίου ἰδιωτικῆς ὀργανώσεως πού θά ἀναλάμβανε τόν ἀγῶνα κατά τῆς πεῖνας.

«Ἐκεῖνο πού χρειάζεται στόν ἀγῶνα κατά τῆς πεῖνας καθορίζει ὁ Ντέ Κάστρο, εἶναι παράγοντες πού μποροῦν νά ἐνεργήσουν καταλυτικῶς. Μόνον ἔτσι θά ἐπισπευθοῦν οἱ κοινωνικές ἐκεῖνες ἀντιδράσεις χάρις στίς ὁποῖες ὁ κοινωνικός ὀργανισμός θά μπορέσει νά ἀποτοξινωθεῖ ἀπό τό δηλητήριο τῆς πεῖνας, αὐτό τό κατακάθι τῆς ἐποχῆς τῆς Φεουδαρχίας καί τῆς δουλειᾶς.

Ὁ ὀργανισμός πού ἀποφασίσαμεν νά ἱδρύσωμεν γιά νά ἀγωνισθοῦμε σέ παγκόσμιον κλίμακα κατά τῆς πεῖνας πρέπει νά εἶναι εἰς θέσιν νά κινηθῆ ἐλεύθερα, τελείως ξένος πρός τήν πολιτικήν, ἀνεξάρτητος ἀπό πολιτικές σχέσεις, πού μόνον τροχοπέδες θά ἦταν γιά αὐτόν. Γιά νά παλέψη ἀποτελεσματικά κατά τῆς πεῖνας, ὁ ὀργανισμός αὐτός θά πρέπει νά εἶναι εἰς θέσιν νά χαράξη τήν γραμμήν τῆς πορείας τοῦ ὑπεράνω τῶν χωριστῶν συμφερόντων τῶν ὁμάδων τῶν κομμάτων τῶν κυβερνήσεων καί τῶν συνασπισμῶν διαφόρων χωρῶν. Ἔτσι μόνον θά ἐξυπηρετήση τά συμφέροντα τῆς ἀνθρωπότητος. Ὅπως εἴδαμε νά μᾶς λέη ὁ συγγραφεύς τῆς «Γεωπολιτικῆς τῆς πεῖνας» σκοπός τοῦ εἶναι νά δημιουργηθῆ ἕνας παγκόσμιος ὀργανισμός οὐχί κρατῶν ἀλλά λαῶν πού νά ἀσκοῦν πίεσιν ἐπί τῶν κυβερνήσεών των.

Τήν πείνα καθορίζει  ἐμψυχότης τοῦ νέου Διεθνοῦς ὀργανισμοῦ νά τήν ἀντιμετωπίσωμεν ὑπό τήν εὐρυτέρα ἔννοια, ὄχι μόνον ὑπό τήν στενήν μορφή τοῦ λαιμοῦ ἀλλά καί ὑπό τήν λιγώτερον δραματικήν ἀλλά ὕπουλη στήν ὑπονομευτικήν τῆς ἐνέργειαναστασιν τοῦ ὑποσιτισμοῦ.

Ὁ Λιμός εἶναι μιά ὀξεία κρίσις. Ὁ ὑποσιτισμός εἶναι μιά μακροπρόθεσμος πείνα, ἕνα χρόνο μαρτύριο πού πλήττει ἰδιαιτέρως τίς τρυφερότερες παιδικές λικίες τοῦ πληθυσμοῦ. Ἡ θνησιμότης τῆς παιδικῆςλικίας στίς χῶρες μέ τούς ὑποσιτισμένους πληθυσμούς ὅπως οἱ Ἰνδίες καί οἱ χῶρες τῆς Ἄπω Ἀνατολῆς εἶναι ἑπταπλάσια ἀπό τίς πλούσιες χῶρες. Ἡ ἴδια «βιολογική ἀνισότης» προκαλεῖ ἄλλοτε τά ἴδια θλιβερά ἀποτελέσματα γιά ὁρισμένες μειονότητες, τοῦ πληθυσμοῦ καί τῶν πλουσιωτέρων ἀπό μή χωρῶν. Ἔτσι π.χ. ἐξηγεῖται ὁ τεράστιος ἀριθμός τῶν φτωχοπαίδων τῶν λαϊκῶν συνοικιῶν τῆς Νέας Ὑόρκης πού ὁ ραχιτισμός τους δέν εἶναι στήν πραγματικότητα τίποτε ἄλλο παρά μεταμφιεσμένη μορφή τῆς πεῖνας».