ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ NEXUS - ΜΕΡΟΣ Α'

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΦΟΥΡΑΚΗ ΙΩΑΝΝΗ

Ἀπό τόν Παναγιώτη Λιάκο - nexusliakos@yahoo.com

Ἡ συνέντευξη δημοσιεύθηκε στό περιοδικό "Νew Times NEXUS" σέ τέσσερα μέρη, ἀπό τόν Νοέμβριο τοῦ 2000 ἕως καί τόν Μάιο τοῦ 2001, τεύχη 9, 10, 11 καί 12.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ

Ἔχει περάσει περισσότερος ἀπό 1,5 χρόνος ἀπό τότε πού κυκλοφόρησέ το NEW TIMES NEXUS. Κρίνουμε ὅτι ἦταν ἱκανό χρονικό διάστημα γιά νά ἀπευθυνθοῦμε γιά μία συνέντευξη σ' ἕνα ἀπό τά κεντρικά πρόσωπα τῆς ἐναλλακτικῆς, συνωμοσιολογικῆς, ἤ συγκαλυμμένης ἐκδοχῆς (πεῖτε τήν ὅπως θέλετε) τῆς Ἑλληνικῆς ἱστορίας. Τόν Ἰωάννη Φουράκη. 
Ἕναν ἄνθρωπο μέ ὁμολογουμένως ἐντυπωσιακή προσωπική διαδρομή καί ρηξικέλευθες (ἕως ἀκραῖες καί ἄκρως παρεξηγήσιμες) ἀπόψεις καί θέσεις. 
Στόν Ἰωάννη Φουράκη ὀφείλει ἡ σύγχρονη Ἑλληνική βιβλιογραφία τόν νεολογισμό (ἤ μήπως δέν εἶναι νεολογισμός;) τῆς "Ὁμάδας Ε". Μιά θεωρία πού "πουλάει" πολύ στά χρόνια τῆς Ἑλλαδικῆς παρακμῆς. Μιά θεωρία ἐσχατολογική, σωτηριολογική πού πολύ δύσκολα μπορεῖ νά γίνει πιστευτή ἀπό κάποιον ὀπαδό τοῦ ἀριστοτελικοῦ ὀρθολογισμοῦ.

Τό NEW TIMES NEXUS δέν ἔχει μέχρι σήμερα (καί οὔτε πρόκειται στό μέλλον) νά πάρει θέση γιά τήν ὕπαρξη ἤ μή τῆς περιβόητης ὁμάδας. Ἄν καί δέν παίρνουμε θέση, μερικές φορές γίνεται ὁρατή διάθεσή μας ὁποία εἶναι μονίμως καί ἀδιαλείπτως, σκεπτικιστική ἕως ἀγνωστικιστική. Δέν πιστεύουμε καί δέν ἀπορρίπτουμε τίποτα μέχρι ν' ἀποδειχθεῖ.

Ὁ καθένας ἀπό ἐμᾶς μπορεῖ νά ἔχει τίς ἀντιλήψεις του, τά πιστεύω του καί τόν δικό του τρόπο ἑρμηνείας τῆς Ἱστορίας καί διακρίβωσης τοῦ ὀρθοῦ ἀπό τό λάθος. Ὅλοι μας ἔχουμε ὅμως τό ἀναφαίρετο δικαίωμα νά ἐκφέρουμε τήν ἄποψή μας πάνω στά πράγματα - τρέχοντα καί παρελθόντα. Μέ αὐτή τήν λογική, καί χωρίς καμιά διάθεση "κεφαλαιοποίησης" τοῦ Ἑλλαδικοῦ blue-chip (δηλαδή τῆς κορυφαίας μετοχῆς) τοῦ "Ἑλληνοκεντρικοῦ Χρηματιστηρίου Ἀξιῶν" πού ὀνομάζεται "Ὁμάδα Ε" καί Ἰωάννης Φουράκης δημοσιεύουμε τό Πρῶτο Μέρος της ἄκρως ἐνδιαφέρουσας συνέντευξης πού μας παραχώρησε. Ὀφείλουμε ἐπίσης νά ὁμολογήσουμε ὅτι δέν εἶναι "φρέσκος" στήν Ἑλληνική συγγραφική σκηνή. Πόρρω ἀπέχει ἀπό τούς ἀστείους καιροσκόπους πού ἀσμένως παραδέχονται καί προπαγανδίζουν τις πιό ἠλίθιες καί τρελές θεωρίες πού κυκλοφοροῦν ἤ διαστρεβλώνουν καί γελοιοποιοῦν τις ἤδη ὑπάρχουσες. Εἶναι σοβαρός καί ἀφοσιωμένος μελετητής - ἐρευνητής καί θέλει νά ἀπευθυνθεῖ στούς ἀναγνῶστες. Ζητάει βῆμα γιά νά μιλήσει, καί μέ χαρά του τό παραχωροῦμε. Σέ καμιά ὅμως περίπτωση δέν πρόκειται νά ταυτιστοῦμε μέ τίς ἀπόψεις του ἤ μέ ὁποιουδήποτε ἄλλου. Ἐπίσης δηλώνουμε μετά λόγου γνώσεως ὅτι οἱ θέσεις πού ἐκφράζονται ἀπό τούς συνεντευξιαζομένους καί θίγουν φυλετικές, θρησκευτικές, ἐθνολογικές ἤ ἰδεολογικό-πολιτικές ὁμάδες, οὐδόλως ἐκφράζουν τόν Ἐκδότη καί τήν Διεύθυνση τοῦ περιοδικοῦ.

Ἄν θέλαμε νά θίξουμε κάποιον θά τό κάναμε εὐχαρίστως καί μέ τήν δική μας ὑπογραφή, κι αὐτό γιατί τό ἐλάχιστο θάρρος πού ἀπαιτεῖ το νά ὑπογράφεις μέ τ' ὄνομά σου τίς ἀπόψεις σου, τό ἔχουμε!

Πεῖτε μας δυό λόγια γιά τήν προσωπική σας διαδρομή, τό βιογραφικό σας "σημείωμα", ἄν θέλετε.

Ὅπως εἶναι γνωστό καί γράφω καί στά πρῶτα μου βιβλία, γεννήθηκα τό 1937 στό χωριό Δραπανιά, τῆς ἐπαρχίας Κισσάμου Χανίων ἀπό πάμπτωχους γονεῖς. Μετά βίας κατόρθωσα νά τελειώσω τό Δημοτικό. Τό 1951 διαβάζω μιά ἀγγελία τῆς ἐφημερίδας "Τά Νέα" ὁποία ἔγραφε ὅτι ζητεῖται γκαρσόνι σέ καφενεῖο τῆς Πλάκας. Ἔγραψα καί ἦρθα καί δούλεψα γκαρσόνι στήν πλατεία τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης, σ' ἕνα ὑπόγειο καφενεῖο γιά 1,5 χρόνο. Ἔκτοτε, μέ τήν παρέμβαση τοῦ Σοφοκλῆ Βενιζέλου, μέσω κάποιων φίλων τοῦ πατέρα μου, διορίστηκα ὁδηγός ἀνελκυστήρα στόν ΟΤΕ. Ἐκεῖ δούλεψα ἀρκετά χρόνια.

Πότε ἀνακαλύψατε τόν κόσμο τοῦ βιβλίου;

Τότε. Στόν ΟΤΕ ἀνακάλυψα τούς ἀπέραντους ὁρίζοντες πού ἀνοίγουν στόν ἄνθρωπο μέ τό βιβλίο. Ἀντί λοιπόν ν' ἀνοίγω καί νά κλείνω τίς πόρτες τοῦ ἀνελκυστήρα καί νά πατάω τά κουμπιά, ἐγώ βρισκόμουν συνεχῶς σέ μιά γωνιά, μέ ἕνα βιβλίο στό χέρι καί διάβαζα, διάβαζα, διάβαζα...

Ἀπό ποίους συγγραφεῖς ξεκινήσατε;

Ξεκίνησα ἀπό τούς Ρώσους κλασσικούς: Συγκεκριμένα, ἀπό τόν Ντοστογιέφσκι καί τόν Τολστόι. Ἔπειτα ἐντρύφησα στήν Γαλλική λογοτεχνία καί - φυσικά - μέ ὁποιοδήποτε βιβλίο ἔπεφτε στά χέρια μου.

Ἡ "βιβλιομανία" σᾶς δέν εἶχε ἐπιπτώσεις στήν δουλειά σας;

Φυσικά καί εἶχε! Δέν πρόσεχα καί πάρα πολύ, ἤμουν διαρκῶς ἀφηρημένος καί ἀπορροφημένος ἀπό τήν ἀνάγνωση, καί τό ἀποτέλεσμα ἦταν ἀναμενόμενο. Μέ ἔδιωξαν ἀπό τόν ΟΤΕ.

Μετά ἀπό τήν ἀπόλυσή σας τί κάνατε;

Γύρισα πίσω στήν Κρήτη καί ἄρχισα νά δουλεύω στό καφενεδάκι τοῦ πατέρα μου. Ταυτόχρονα ἠσχολούμην μέ τό μικρεμπόριο. Ἡ ἀδιάκοπη ἀνάγνωση βιβλίων συνεχιζόταν ἀδιαλείπτως. Ὅσα λεφτά ἔβγαζα, ἤ ἔκλεβα ἀπό τόν "μπεζαχτά" τοῦ πατέρα μου - ὅπως λέμε ἐμεῖς στήν Κρήτη - τά ἀγόραζα βιβλία. Τό 1955 ἄρχισα τήν πρώτη μου μελέτη, καί ἔδωσα τά πρῶτα κείμενα στήν ἐφημερίδα "Παρατηρητής" τῶν Χανίων.

Σέ τί ἀφοροῦσαν αὐτά τά κείμενα καί ἡ μελέτη;

Ἦταν μιά μεγάλη σειρά ἄρθρων, μελετῶν καί βιογραφιῶν προσωπικοτήτων ὅπως τοῦ Γκάντι, καί τό τί σημαίνει πυρηνική ἐνέργεια, καί οἱ ἐπιπτώσεις ἀπό τήν χρήση της καί τούς πειραματισμούς περί αὐτήν γιά τήν ἀνθρωπότητα. Τό 1959 κατατάχθηκα στόν στρατό. Ἀπολύθηκα στά τέλη τοῦ 1960.

Τί κάνατε μόλις πήρατε τό ἀπολυτήριο;

Γύρισα στήν Ἀθήνα. Ἔκανα διάφορες δουλειές τοῦ ποδαριοῦ. Δούλεψα στοῦ ΦΙΞ σάν ἐργάτης καί μετά ἔγινα ταξιτζής.

Πῶς ἦταν καθημερινότητά σας στό ταξί;

Ὀφείλω νά ὁμολογήσω ὅτι δέν μου ἄρεσε καθόλου σάν μόνιμη δουλειά. Ἀποφάσισα λοιπόν νά δουλεύω ρεπό. Δούλευα τρεῖς ἤ τέσσερις φορές τήν ἑβδομάδα. Ὅσα λεφτά ἔβγαζα τά ἀγόραζα βιβλία.

Πότε ἀρχίσατε τήν δημοσιογραφική σας καριέρα στήν Ἀθήνα;

Τό 1960. Τότε ξεκίνησα νά συνεργάζομαι μέ τήν ἐφημερίδα "Ἀθηναϊκή" σάν ἐλεύθερος ρεπόρτερ.

Ἡ ἔντονη πολιτική σας δράση ξεκινά κι αὐτή ἐκείνη τήν περίοδο;

Ναί. Ὀργανώθηκα στήν Νεολαία τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Παράλληλα συνεχίζω νά διαβάζω ὅτι πέφτει στά χέρια μου. Μαζί μέ τά βιβλία, στά ἐνδιαφέροντά μου ἔχουν προστεθεῖ οἱ ἐφημερίδες καί τά περιοδικά. Γενικῶς, ὅ,τι κυκλοφοροῦσε ἐκείνη τήν περίοδο.

Ἔχοντας τόσο περιορισμένους οἰκονομικούς πόρους πῶς κατορθώνατε νά ἀγοράζετε τό σύνολο τοῦ Τύπου;

Ἁπλούστατα, ἔκλεβα τό σῶμα τῶν ἐφημερίδων καί τά περιοδικά, ἀπό... τίς ἐφημερίδες! Ἔτσι κατόρθωσα νά δημιουργήσω ἕνα προσωπικό ἀρχεῖο γιά τό ὁποῖο ἔχω ὑποστεῖ πολλές διώξεις - ἰδιαίτερα ἐπί Χούντας. Ἐκεῖνοι πίστευαν ὅτι εἶχα στήν κατοχή μου κάποιον θησαυρό καί ἔψαχναν ἀπεγνωσμένα νά τόν βροῦν. Ἐγώ ὅμως δέν εἶχα τίποτα περισσότερο ἀπό ἀποκόμματα ἐφημερίδων καί περιοδικῶν. Στήν συνέχεια συνεργάστηκα μέ τό "Βῆμα" καί τήν "Ἐλευθερία". Στήν "Ἐλευθερία", τρεῖς μέρες πρίν πέσει ὁ Καραμανλής εἶχα ξεκινήσει μιά σειρά ἄρθρων - ἀποκαλύψεων γιά τό παρακρατικό δίκτυο τοῦ Καραμανλῆ.

Τί ἀντίκτυπο εἶχαν αὐτές οἱ ἀποκαλύψεις;

Ἔγινε χαμός. Τήν ἐπιμέλεια τῶν κειμένων τήν εἶχε ὁ Μιχάλης Στυλιανού. Αὐτός ζεῖ σήμερα καί μπορεῖ νά σᾶς μιλήσει γιά τόν ἀντίκτυπο τῶν ἄρθρων. Διευθυντής ἦταν ὁ Ἀνδρουλιδάκης, ὁ ὁποῖος μᾶλλον ἦταν ὁ πατέρας τοῦ σημερινοῦ μεγαλοεκδότη. Ἡ ἔρευνά μου δημοσιεύτηκε πρωτοσέλιδη στήν "Ἐλευθερία" ἐκείνης τῆς Κυριακῆς, ἀλλά τήν Τρίτη (9 Δεκεμβρίου 1963) ὁ Καραμανλής παραιτήθηκε καί ἔφυγε στό ἐξωτερικό.

Μέ ἀποτέλεσμα;

Ἡ "Ἐλευθερία" διέκοψε τήν συνέχιση τῆς ἔρευνας, ἀφοῦ θεωρήθηκε ὅτι δέν ὑπῆρχε πλέον ἐνδιαφέρον, μιά καί εἶχε φύγει ὁ Καραμανλής. Μετά ἀπ' ὅλα αὐτά εἶδα κι ἔπαθα νά πληρωθῶ τά χρήματα πού εἶχα συμφωνήσει μέ τόν μακαρίτη τόν Κόκκα. Ἔφυγα λοιπόν ἀπό τήν "Ἐλευθερία" κι ἔβγαλα μιά ἐφημεριδούλα, τήν "Καμπάνα".

Ποιός ἦταν ὁ χρηματοδότης τῆς "Καμπάνας";

Ἐγώ καί μόνο ἐγώ. Πλήρωνα τήν ἔκδοσή της μέ τά χρήματα πού εἶχα πάρει ἀπό τήν "Ἐλευθερία" καί μέ τά μεροκάματα πού ἔκανα στό ταξί.

Κάθε πότε κυκλοφοροῦσε;

Ἦταν μηνιαῖο ἔντυπο. Τά χρήματα ἦταν λίγα καί οἱ δυσκολίες πολλές. Κάποια στιγμή, πρέπει νά σᾶς πῶ ὅτι μέ βοήθησε καί ὁ Καπετᾶν Παῦλος Γύπαρης. Τό γράφω μάλιστα τότε καί στήν ἐφημερίδα. Τό πρῶτο τῆς φύλλο κυκλοφόρησε τόν Ἰούνιο τοῦ 1963.

Ποῖο ἦταν τό σημαντικότερο ἄρθρο της;

Τό σημαντικότερο ἦταν καί τό προφητικότερο. Ἐκεῖ ἀποκαλύπτω πώς θά ἀποστατοῦσε ὁ Μητσοτάκης καί ὁμάδα του ἀπό τήν Ἔνωση Κέντρου. Δυό ὁλόκληρα χρόνια πρίν τό κάνει!

Πῶς τό εἴχατε καταλάβει αὐτό;

Μελετῶντας τίς κινήσεις τῶν ἀποστατῶν καί ἔχοντας ἀντιληφθεῖ ὁρισμένες ἄλλες ἐνέργειες καί συζητήσεις πού ἔκανε αὐτή ὁμάδα.

Μπορεῖτε νά μᾶς πεῖτε κάτι πιό συγκεκριμένο;

Λοιπόν, θά σᾶς ἀποκαλύψω γιά πρώτη φορά πώς ἔγινε. Πώς κατάλαβα τόν συνωμοτικό σχεδιασμό τῆς ὁμάδας τῶν ἀποστατῶν. Δουλεύω ταξί. Περνάω ἀπό τήν Λεωφόρο Βασιλέως Κωνσταντίνου, ἐκεῖ πού εἶναι σήμερα τό σπίτι τοῦ Μητσοτάκη. Ἦταν περίπου 3 τά ξημερώματα. Κάποιοι πού μόλις εἶχαν βγεῖ ἀπό τό σπίτι τοῦ Μητσοτάκη, μοῦ κάνουν σήμα νά σταματήσω. Σταματῶ καί ἐπιβιβάζονται. Στό ταξί μπῆκε ὁ Κόκκας, ὁ καθηγητής τοῦ Πολυτεχνείου Παπασπύρου, καί ἕνα τρίτο πρόσωπο. Ἀφήνω τόν Κόκκα στήν Πανεπιστημίου στά γραφεία τῆς "Ἐλευθερίας". Καθ' ὅλην τήν διάρκεια τῆς διαδρομῆς ἄκουγα τίς συζητήσεις τους. Τότε, ἐπαναλαμβάνω, ἦταν περίοδος τῆς ἔντονης πολιτικοποίησής μου. Εἶχα γνώσεις γιά τήν πολιτική ζωή τοῦ τόπου, καθώς καί γιά τά πρωταγωνιστικά πρόσωπα τῶν ἐξελίξεων. Ἀπό τήν συζήτησή τους ἦταν προφανές ὅτι ἐξυφαινόταν τό σχέδιο τῆς Ἀποστασίας.

Πῶς ἀντιδράσατε μετά ἀπ' αὐτό;

Βρῆκα ἀμέσως τόν Σοφοκλή Βενιζέλο. Τοῦ εἶπα ὅλα ὅσα εἶχα δεῖ καί ἀκούσει.

Ἐκεῖνος συμφώνησε μέ τήν ἄποψή σας;

Ὄχι. Συγκεκριμένα, μοῦ εἶπε: "Λές βλακεῖες". Στεναχωρήθηκα πολύ πού εἶχε αὐτή τήν ἀντίδραση.

Μιλήσατε καί σέ ἄλλους γι' αὐτό τό περιστατικό;

Βέβαια. Στόν Παῦλο Βαρδινογιάννη. Ὁ μακαρίτης ὁ Παῦλος δέν ἦταν ἁπλῶς φίλος μου. Γιά ἐμένα σήμαινε κάτι πολύ ὑψηλό καί σπουδαῖο καί ἱερό. Δάσκαλός μου καί ἀδερφός μου.

Ἐκεῖνος δέχτηκε τήν πληροφορία σας καί τήν ἄποψή σας;

Ὄχι. Συμπεριφέρθηκε κατά πανομοιότυπο τρόπο μέ τόν Σοφοκλή Βενιζέλο. Ὅμως δέν ἀπογοητεύτηκα. Μέ τόλμη καί μέ ἀρκετό θράσος βγάζω τήν "Καμπάνα" καί ἐκεῖ ἔγραψα τά σχέδια Μητσοτάκη γιά τήν Ἀποστασία. Δυστυχῶς, ἱστορία ἀπέδειξε ὅτι εἶχα δίκιο.

Ἡ ἀποκάλυψή σας, εἶχε προσωπικό κόστος;

Τεράστιο. Πέρασα πολλές δικαστικές περιπέτειες. Δεκάδες. Μοῦ ἔκανε μήνυση ὁ Κόκκας, μέ μήνυσε ὁ Μητσοτάκης, ὁ Ἀλαμανής καί γενικά ὅλοι ὅσοι ἀνέφερα στό ἄρθρο μου στήν "Καμπάνα". Εὐτυχῶς τά ξεπέρασα ὅλα. Αὐτές οἱ μηνύσεις, πρέπει νά προσθέσω, εἶχαν καί κάτι πού σήμερα φαντάζει - περίπου - ἀστεῖο. Ὅλοι μήνυσαν καί τόν ἀδελφό μου πού ἦταν χωροφύλακας στήν Ἀλεξανδρούπολη.

Γιατί τόν μήνυσαν;

Ὁ ἀδελφός μου λέγεται Γιῶργος. Ἐγώ στήν ἐφημερίδα ὑπέγραφα "Γ. ΦΟΥΡΑΚΗΣ". Γιά νά εἶναι σίγουροι λοιπόν, μήνυσαν καί τόν Γιῶργο. Τό ἴδιο συνέβη πρόσφατα καί σέ μιά ἄλλη δικαστική μου περιπέτεια ὅπου μήνυσαν τόν γιό μου. Στά βιβλία μου γράφω "Ἐκδόσεις Τάλως". Ἡ λέξη "Τάλως" σ' αὐτή τήν περίπτωση εἶναι τίτλος. Ὁ γιός μου λέγεται Τάλως, καί κάποιος ἀπό τούς γνωστούς διῶκτες μου ἔκανε μήνυση στόν γιό μου σάν ἐκδότη! Ὅταν ὑπεβλήθη μήνυση στόν γιό μου ἦταν ἀνήλικος... Γιά νά ἐπανέλθω στήν ὑπόθεση τῆς Ἀποστασίας, ἀναφέρω ὅτι ταλαιπωρήθηκε ἀρκετά καί ὁ ἀδελφός μου. Κάποιος εἰσαγγελέας ἀντελήφθη τήν ἀλήθεια καί ὁ ἀδελφός μου ἀπηλλάγη. Καί ἐγώ ἀθωώθηκα γιά ὅλες αὐτές τίς κατηγορίες.

Μέ τήν Ἀποστασία - ὅταν τελικά πραγματοποιήθηκε - ἐσεῖς τί κάνατε;

Ἀπό τό 1965 καί ἔπειτα ἦταν περίοδος τῆς ἐντονότατης πολιτικοποίησης - κομματικοποίησής μου. Στά πλαίσια τῆς Ἐνώσεως Κέντρου πάντοτε. Δυστυχῶς ἤμουν πρωτοστάτης ὅλων τῶν διαδηλώσεων καί ἐκδηλώσεων.

Γιατί λετε "δυστυχῶς";

Λέω αὐτή τήν λέξη ἐπειδή ἔχω ταλαιπωρηθεῖ ἀπερίγραπτα ἀπ' αὐτή τήν ἱστορία καί ἐπειδή ἔπεσα κι ἐγώ στήν παγίδα.

Γιά ποιά παγίδα μιλᾶτε;

Ἀγωνιζόμουν γιά ἐλευθερία καί δημοκρατία δίχως νά ἔχω ἀντιληφθεῖ ὅτι ἤμουν κι ἐγώ ἕνας ἀπό ἐκείνους πού προετοίμαζαν τό ἔδαφος γιά νά ἔλθει Χούντα. Παγιδευτήκαμε. Ὅλες αὐτές οἱ ἐνέργειες πού κάναμε στά πλαίσια τοῦ Ἀνενδότου Ἀγῶνα εἶχαν σάν συνέπεια νά προετοιμαστοῦν - καλλιεργηθοῦν οἱ πολιτικές, ψυχολογικές καί ἄλλες συνθῆκες γιά νά δημιουργηθοῦν τά προσχήματα καί οἱ ἀφορμές γιά νά ἐπέμβει Χούντα καί νά γίνει ὅ,τι ἔγινε.

Ἕνας ψύχραιμος ἀναλυτῆς θά μποροῦσε νά καταλάβει ὅτι στήνεται μιά παγίδα;

Ὄχι ἐγώ, ὁ νεαρός τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Οὔτε τά παιδιά τοῦ Πολυτεχνείου κατάλαβαν τό παιχνίδι πού παίξανε. Ὁμοίως καί ἐμεῖς ὡς νεολαία δέν καταλάβαμε πού τό πήγαιναν. Ἄλλοι, πιό ἔμπειροι ἀπό ἐμᾶς, τό κατάλαβαν. Ἕνας ἀπ' αὐτούς εἶναι ὁ Καραπαναγιώτης, ὁ πατέρας τοῦ σημερινοῦ Διευθυντῆ τῶν "Νέων". Ὅταν, ἐπί Γεωργίου Παπανδρέου, ἦταν Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου του ΟΤΕ, ἀπό μία συζήτηση πού εἴχαμε, μοῦ ἔδωσε νά καταλάβω ὅτι οὐσιαστικά ἐμεῖς δουλεύαμε γιά τούς ξένους. Δέν μετανιώνω γιά τήν δράση μου, ἀλλά νιώθω ὅτι - χωρίς νά τό θέλουμε - φέρναμε πιό κοντά τήν Χούντα. Προετοιμάζαμε τό ἔδαφος. Σ' ὅλες τίς διαδηλώσεις πού γίνονταν στήν Ἀθήνα, δυστυχῶς ἐπαναλαμβάνω, πρωτοστατοῦσα. Ἕνας πού ὑπηρετοῦσε τότε στήν Ἀστυνομία, καί ὁ ὁποῖος εἶναι ἀδελφός τοῦ δικηγόρου μου, ὁ Διονύσης Μιχόπουλος, ἦταν Διευθυντής τοῦ Σπουδαστικοῦ τῆς Ἀσφάλειας. Συναντηθήκαμε πρόσφατα καί μου εἶπε ὅτι δεχόταν καθημερινά τηλεφώνημα, αὐτός καί ὁ Καλονόμος πού ἦταν ὑπεύθυνοι γιά τό Σπουδαστικό τῆς Ἀσφάλειας, ἀπό τόν Ἀστυνομικό Διευθυντή. Ὅταν τούς ρωτοῦσε λοιπόν τί πληροφορίες εἶχαν γιά τίς κινητοποιήσεις τῆς ΔΕΣΠΑ καί τῆς ΕΦΕΕ, κατέληγε λέγοντας: "Καί ὁ Φουράκης τί θά κάνει; Μάθατε;".

Σπουδαστικό τῆς Ἀσφάλειας τί ἐννοοῦμε;

Ἦταν ἕνα τμῆμα τῆς Ἀσφάλειας πού ἦταν ὑπεύθυνο γιά τήν παρακολούθηση τῶν φοιτητικῶν κινήσεων. Ἀπό αὐτό τό τμῆμα βγῆκαν καί οἱ γνωστοί βασανιστές ὅπως ὁ Λάμπρου, ὁ Καραπαναγιώτης καί ἄλλοι.

Τώρα ὑπάρχει τέτοιο τμῆμα;

Καί βέβαια ὑπάρχει. Γι' αὐτό μποροῦμε νά ποῦμε πολλά πράγματα κάποτε. Τώρα πού σας μιλάω γι' αὐτό, μοῦ ἦρθε στό μυαλό ἕνα χαρακτηριστικό περιστατικό ἀπό τίς νεολαιΐστικες κινητοποιήσεις στίς ὁποῖες συμμετείχα. Ἀφορᾶ σ' ἕνα περιοδικό τῆς ΕΔΗΝ, ὅταν ἦταν Πρόεδρός της ὁ Νίκος Κωνσταντόπουλος.

Ὁ γνωστός σημερινός Πρόεδρος τοῦ Συνασπισμοῦ;

Ναί. Ἦταν πολύ καλός φίλος μου καί θαυμάσιος ἄνθρωπος ἐκείνη τήν ἐποχή. Ἀκοῦστε μιά ἱστορία γιά τό ἐπίσημο περιοδικό τῆς νεολαίας τῆς ΕΔΗΝ. Ὅταν ἔγινε πορεία τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου στήν Θεσσαλονίκη, μετά τήν πτώση του ἀπό τούς Ἀποστάτες, ὅλες οἱ φωτογραφίες πού μοίρασαν τά πρακτορεία ἀπό τήν συγκέντρωση, ἔδειχναν ὅτι ἐγώ ἤμουν ὁ καθοδηγητής τῆς πορείας. Τό περιοδικό τῆς ΕΔΗΝ, στό ρεπορτάζ ἀπό τήν πορεία, ἦταν ὑποχρεωμένο νά βάλει καί κάποιες φωτογραφίες.

Καί δέν ἔβαλε;

Ἔβαλε τήν φωτογραφία ὅπου ἤμουν μπροστά ἀπό τόν Γεώργιο Παπανδρέου καί τοῦ ἄνοιγα δρόμο, ἀλλά Διεύθυνση τοῦ περιοδικοῦ ἔκανε φωτογραφικό "ρετούς" στό πρόσωπό μου. Παραποίησε τήν εἰκόνα μου, βάζοντάς μου φαβορίτες καί μουστάκι - πού δέν εἶχα ἐγώ τότε.

Ὑπῆρχαν τότε οἱ τεχνικές δυνατότητες νά γίνει ρετουσάρισμα σέ φωτογραφίες;

Αὐτές οἱ δυνατότητες ὑπάρχουν περίπου ἀπό τίς ἀρχές τοῦ αἰῶνα. Δέν θυμάστε τήν ἀποκάλυψη ὅτι οἱ μπολσεβίκοι στρατιῶτες πού σήκωσαν τήν σημαία στό Ράιχσταγκ ὅταν κατελήφθη τό Βερολίνο, φοροῦσαν ἀπό δυό καί τρῖα ρολόγια στά χέρια ἀπό τό πλιάτσικο καί ἡ KGB ἔκανε ρετούς στήν φωτογραφία καί ἔσβησε τά ρολόγια; Δέν θυμάστε τίς περίφημες φωτογραφίες τοῦ Στάλιν μέ τούς συνεργάτες του ὅπου κατά τακτά χρονικά διαστήματα ξανάβγαιναν οἱ ἴδιες φωτογραφίες ὅπου... ἔλειπαν κάποιοι συνεργάτες πού ὁ Στάλιν θεωροῦσε προδότες καί τούς ἔστελνε στό ἀπόσπασμα; Γιά νά ἐπανέλθω στό θέμα, καί στήν ἐποχή τοῦ '65 στήν Ἑλλάδα ὑπῆρχαν οἱ δυνατότητες παραποίησης μιά φωτογραφίας, μέ τό χέρι.

Γιατί σας ἔσβησαν;

Γιατί εἶχα πάρει, αὐθαίρετα φυσικά, καί ἀπολύτως παράτυπα, τήν ἠγεσία τῆς ΕΔΗΝ. Τά παιδιά ἀκολουθοῦσαν ἐμένα καί ὄχι τήν ἐπίσημη, τήν διορισμένη ἠγεσία. Πρίν τήν ΕΔΗΝ ὑπῆρχε ΟΝΕΚ. Πρόεδρός της ἦταν ὁ σημερινός Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, Ἀπόστολος Κακλαμάνης. Αὐτός μέ εἶχε διαγράψει ἀπό τήν ΟΝΕΚ. Ἔχω μέχρι σήμερα τήν ἐπίσημη ἀπόφαση τῆς διαγραφῆς μου.

Γιατί σας διέγραψε;

Ἐπειδή εἶχα βγάλει τήν "Καμπάνα" καί κατηγοροῦσα τόν Μητσοτάκη ὅτι θά ἀποστατήσει. Κανένας δέν μποροῦσε νά πιστέψει αὐτό τό πράγμα τότε. Δίκιο εἶχε ὁ ἄνθρωπος καί τόν σέβομαι ἀπόλυτα. Εἶναι σπουδαῖος ἀγωνιστής καί ἀξιολογότατος ἄνθρωπος. Μετά τήν ΟΝΕΚ δημιουργήθηκε ΕΔΗΝ (Ἑλληνική Δημοκρατική Νεολαία) μέ Πρόεδρο τό Νίκο Κωνσταντόπουλο καί Διοικητικό Συμβούλιο τόν Τζαννετάκο, τόν Πάγκαλο τόν ἀρχιτέκτονα πού εἶναι σήμερα ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Ἀρχῆς τοῦ Δαφέρμου, καί τόν Γιάννη Μάνο ὁ ὁποῖος εἶναι καταπληκτικός ἄνθρωπος μέ ἦθος καί τιμιότητα. Ὅλοι αὐτοί δέν εἶχαν δεῖ μέ καλό μάτι τήν ἄτυπη-παράτυπη ἠγεσία μου στήν ΕΔΗΝ, τήν ὁποία βέβαια εἶχα ἀποκτήσει μέ τήν βοήθειά των πρώην βουλευτῶν τοῦ ΠΑΣΟΚ Χατζηνάκη, τοῦ Σήφη Ἀναστασάκου καθώς καί τοῦ Κώστα Καναβάκη καί τοῦ σημερινοῦ καθηγητοῦ Ἰατρικῆς στό Πανεπιστήμιο, Μιχάλη Τσαγκαράκη. Γιά νά μέ μειώσουν λοιπόν ἔκαναν ρετούς στήν φωτογραφία μου. Εὐτυχῶς ἐγώ πήρα τήν αὐθεντική φωτογραφία ἀπό τούς ἀδελφούς Ἀναγνωστόπουλους ὁ ὁποῖος εἶχε ἕνα ἀπό τά μεγαλύτερα φωτογραφικά πρακτορεία στήν Ἑλλάδα.

Στήν περίοδο τῆς Χούντας κινηθήκατε πολιτικά;

Ὄχι. Δέν συμμετείχα σέ καμιά ὀργάνωση.

Γιά ποῖο λόγο ἀπείχατε ἀπό τά πολιτικά πράγματα;

Ἀπό διαίσθηση. Εἶχα νιώσει ὅτι εἶχε στηθεῖ κάποια παγίδα γιά τήν Ἑλλάδα. Δέν μποροῦσα νά τό τεκμηριώσω ἀλλά ἤμουν βέβαιος. Παρ' ὅλα αὐτά, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπό τήν ἀποδέσμευση τῶν ἀπορρήτων ἐγγράφων τήν ἐποχῆς, ἡ Χούντα εἶχε ἀναρωτηθεῖ γιατί δέν ἀνακατευόμουν μιά καί πρίν τήν 21η Ἀπριλίου τοῦ 1967 εἶχα ἀναπτύξει τόση δράση. Πάντως, ὅποτε ἔσκαγε βόμβα στήν Ἀθήνα ἤμουν ἀπό τούς πρώτους πού καλοῦσε Ἀσφάλεια... Ὅλα αὐτά μέχρι τό 1968.

Τί συνέβη τότε;

Τότε σκοτώθηκε ὁ φίλος μου ὁ Ρόμπερτ Κένεντι.

Εἴχατε φιλία μέ τόν Ρόμπερτ Κένεντι;

Βέβαια. Κάποτε εἶχε ἔλθει στήν Ἑλλάδα γιά νά δεῖ μόνο ἐμένα. Ἔχω καί ἀναμνηστικές φωτογραφίες ἀπό τήν ἐπίσκεψη.

Πῶς εἴχατε γνωριστεῖ;

Αὐτό δέν ἔχει σημασία... Τέλος πάντων, μόλις ἔμαθα τήν δολοφονία του τό 1968, ἔστειλα συλλυπητήριο τηλεγράφημα στήν οἰκογένειά του. Ἐκεῖ μέσα μιλοῦσα γιά τήν Δημοκρατία, τά ἰδανικά τῶν ἐλευθέρων ἀνθρώπων καί γιά τά ξερονήσια. Ἀμέσως μέ συνέλαβαν καί μέ παρέπεμψαν στό στρατοδικεῖο.

Πῶς ἦλθε στά χέρια τῆς Χούντας τό τηλεγράφημα;

Μά δέν τό ἔστειλα κρυφά. Τό ἔστειλα κανονικότατα καί ἐπισημότατα μέσω του ΟΤΕ. Συγκεκριμένα, τό ἔδωσε στόν ΟΤΕ ὁ Θανάσης Τρίτσας. Ἔχει σήμερα ἕνα τουριστικό γραφεῖο στήν γωνία Πανεπιστημίου & Μπενάκη, καί εἶναι Πρόεδρος τῆς Παγκοσμίου Ὁμοσπονδίας Αἰτωλοακαρνάνων.

Στό στρατοδικεῖο τί ἔγινε;

Ὁ Βασιλικός Ἐπίτροπός μου ἔπλεξε τό ἐγκώμιο ἀλλά τελικά μέ καταδίκασαν 6 μῆνες φυλακή, γιά ἀπείθεια στήν στρατιωτική ἀρχή.

Ἐκτίσατε κανονικά τήν ποινή;

Κανονικότατα. Πῆγα στίς φυλακές Ἀβέρωφ καί στήν Αἴγινα. Ἤμουν μαζί μέ τόν Κώστα τόν Σοφούλη, τόν Νοταρά, τόν Πρωτόπαπα καί ἄλλους δημοκράτες ἀγωνιστές. Μέ τήν εὐκαιρία πού μου δίνετε, θέλω νά εὐχαριστήσω τήν Χούντα πού μ' ἔστειλε φυλακή...

Γιατί τήν εὐχαριστεῖτε;

Ἐπειδή στίς φυλακές Ἀβέρωφ μου δόθηκε εὐκαιρία νά διαβάσω τήν ἱστορία τοῦ Μαρκεζίνη. Τήν εἶχε τό σημερινό στέλεχος τοῦ Συνασπισμοῦ, ὁ Μπάμπης ὁ Πρωτόπαππας. Βρισκόμουν στήν ἴδια πτέρυγα μαζί του καί μου τήν ἔδωσε. Γιά πρώτη φορά στήν ζωή μου διάβασα πραγματική ΙΣΤΟΡΙΑ! Ἐκεῖ εἶδα γιά πρώτη φορά κείμενα περί Μασόνων καί Ἑβραίων. Μέχρι τότε δέν εἶχα οὔτε ἰδέα περί αὐτῶν τῶν κολοσσιαίων θεμάτων. Ὅταν βγῆκα ἀπό τήν φυλακή προμηθεύτηκα τήν ἱστορία καί τήν μελέτησα.

Ἐκεῖ λοιπόν ἀποδίδετε τίς εὐχαριστίες σας;

Σαφῶς ναί. Καί μέ τήν ἀνάγνωση τῆς ἱστορίας τοῦ Μαρκεζίνη θυμήθηκα μιά κουβέντα πού μου εἶχε πεῖ ὁ μακαρίτης ὁ Σοφοκλῆς Βενιζέλος. Εἴχαμε ἕναν καυγά γιά τά ἀνάκτορα, καί μου εἶπε τα ἐξῆς: "Γιά ὅσα δεινά συμβαίνουν στήν Ἑλλάδα δέν φταῖνε οὔτε οἱ Ἀμερικάνοι οὔτε οἱ Ρῶσοι οὔτε τά ἀνάκτορα. Φταῖνε οἱ Ἑβραῖοι". Ὅμως, ἐκείνη τήν ἐποχή, εἴτε σ' ἐμένα μιλοῦσε ὁ Σοφοκλῆς Βενιζέλος, εἴτε στόν τοῖχο, εἶχε τό ἴδιο ἀποτέλεσμα.

Ἐκεῖ ἄλλαξε πορεία τῶν ἐρευνῶν καί τῶν ἀναγνωσμάτων σας;

Ναί. Σαφέστατα, ναί. Μάζεψα ὅσα βιβλία μποροῦσα, ἀποκόμματα ἐφημερίδων καί περιοδικῶν, καί τό 1977 ἔρχεται μιά περίοδος ὅπου ἔχει φύγει μητέρα μου ἀπό τήν Ἀθήνα καί ἐγώ μένω σ' ἕνα πολύ μεγάλο καί παλιό σπίτι στήν Καλλιθέα καί ἐπί 40 μέρες δέν τρώω τίποτα ἐπειδή ἔχω ξεμείνει ἀπό χρήματα. Θεονήστικος.

Ποῦ δουλεύατε ἀπό τό 1968 μέχρι τό 1976;

Δούλευα στό ταξί, καί γιά ἕνα διάστημα, στήν ἀσφαλιστική ἑταιρεία "Φοίνιξ". Ἐπιζοῦσα. Τό 1977 εἶχα φύγει ἀπό τόν "Φοίνικα" ἐπειδή εἶχε φύγει καί ὁ - τρόπον τινά - προστάτης μου ὁ Γιῶργος Βογιατζάκης. Μένω λοιπόν 40 μέρες νηστικός. Εὐλογῶ τήν φτώχεια, γιατί αὐτή ἦταν ἀφορμή πού κλείστηκα σπίτι μου καί μελέτησα, μάζεψα ὅσα στοιχεῖα εἶχα διαθέσιμα καί ἔγραψα τό πρῶτο μου βιβλίο μέ τίτλο "Σιωνιστικές Συνωμοσίες".

Ἐκεῖνες τίς 40 μέρες τῆς πεῖνας; Πῶς προλάβατε νά τό γράψετε ὅλο αὐτό;

Ναί. Δέν εἶχα οὔτε δεκάρα νά βγῶ ἔξω. Πρόλαβα νά τό γράψω ἐπειδή εἶναι μᾶλλον δημοσιογραφικό τό ὕφος καί τό περιεχόμενο τοῦ βιβλίου. Σήμερα δέν θά τό ἔγραφα ἔτσι. Μέ καμιά δύναμη. Αὐτό ὅμως δέν ἔχει σημασία. Σημασία ἔχει ὅτι βρέθηκε ἕνας ἐκδότης. Ἄς εἶναι καλά ὁ ἄνθρωπος καί τόν εὐχαριστῶ πάρα πολύ πού δέχτηκε νά τό βγάλει.

Πώς λέγεται ὁ ἐκδότης καί ὁ ἐκδοτικός οἶκος;

Ὁ ἐκδότης λέγεται Γεράσιμος Λογοθέτης καί ὁ οἶκος τοῦ "Γραμμή". Ἀλλά ἀκούγοντας τό ὄνομα τοῦ ἐκδοτικοῦ οἴκου δέν πρέπει νά πηγαίνει ὁ νοῦς σας στόν Κοσκωτά. Μήν τόν μπερδεύετε. Ἁπλά ὁ Λογοθέτης πούλησε τόν τίτλο τοῦ ἐκδοτικοῦ τοῦ οἴκου στόν Κοσκωτᾶ. Γιά τήν ἀκρίβεια δέν προτίθετο νά τόν πουλήσει. Ὁ Κοσκωτᾶς οἰκειοποιήθηκε τόν τίτλο, ὁ Λογοθέτης τοῦ ἔκανε μήνυση καί ὁ Κοσκωτᾶς ἔδωσε κάποια λεφτά στόν Λογοθέτη γιά ἀποζημίωση. Δέν μποροῦσα νά φανταστῶ ὅτι αὐτό τό βιβλίο θά γνώριζε τόσο μεγάλη ἐμπορική ἐπιτυχία.

Πόσο πούλησαν οἱ "Σιωνιστικές Συνωμοσίες";

Σήμερα ἔχει κάνει τήν 14η ἐπανέκδοσή του. Κάθε ἐπανέκδοση εἶναι 5.000 ἀντίτυπα. Κυκλοφορεῖ ἀπό τότε σταθερά καί μόνιμα. Εἶναι τό βιβλίο πού μου ἔδωσε τά πρῶτα λεφτά γιά νά μπορέσω νά κινηθῶ. Νά μπορέσω νά ἐπιζήσω. Τότε ἤμουν ἐλεύθερος, ρεμάλι. Δέν εἶχα καμιά ὑποχρέωση. Ὅπου ἔβρισκα ἔτρωγα. Συνήθως μέ τάιζε, μοῦ πλήρωνε τό μεσημεριανό φαΐ ὁ Ἄρης Σκιαδόπουλος, ὁ γνωστός δημοσιογράφος, καί γυναίκα του. Στό σπίτι τοῦ Σκιαδόπουλου ἔτρωγα. Ἔμπαινα στήν κουζίνα του καί ἔτρωγα ὅ,τι ἤθελα. Δέν εἶχα κανένα πρόβλημα καί τόν εὐχαριστῶ πολύ. Νά εἶναι καλά ὁ ἄνθρωπος. Καί στόν Νίκο τόν Ξυλούρη πήγαινα καί ὁ Λευτέρης Παπαδόπουλός μου ἔκανε πολλές φορές τραπέζι στό "Κεντρικό". Εἶχα ἐξασφαλίσει τό φαΐ ἀπό τούς φίλους. Ἔτσι δέν εἶχα μεγάλο πρόβλημα διαβίωσης. Τήν ἔβγαζα μιά χαρά.

Πῶς συνεχίστηκε συγγραφική σας σταδιοδρομία;

Μετά ἀπό τίς "Σιωνιστικές Συνωμοσίες" ἔβγαλα τό βιβλίο "Ἑβραῖοι - Πλαστογράφοι τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας", τούς 2 μιτόμους πού πρωτοκυκλοφόρησαν ἀπό τόν Λογοθέτη. Ἀκολούθησε "Πρώτη Σύγκρουση", καί ἔπειτα "Τά Προμηνύματα τῶν Δελφῶν". Μετά τήν "Πρώτη Σύγκρουση" ἄρχισα νά βγάζω μόνος μου τά βιβλία. Ἔγινα συγγραφέας - ἐκδότης - διανομέας - πωλητής τῶν ἔργων μου.

Στήν κουβέντα πού προηγήθηκε τῆς συνέντευξής μου εἴπατε ὅτι  ἱστορία τοῦ βιβλίου "Τά Προμηνύματα τῶν Δελφῶν" εἶναι... ἐπιεικῶς παράξενη. Τί ἐννοεῖτε;

Πραγματικά εἶναι μιά πολύπλοκη καί παράξενη ἱστορία. Ἄλλο πράγμα ἔγραφα, ἄλλο πράγμα βγῆκε. Δέν εἶχα τίς κατάλληλες γνώσεις τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν γιά νά τό γράψω. Τότε μόλις εἶχα ἀρχίσει νά διαβάζω ἀρχαία κείμενα.

Ἄς μείνουμε λίγο σ' αὐτήν τήν πολύπλοκη ἱστορία. Μπορεῖτε νά μᾶς τήν διηγηθεῖτε;

Ξεκινάει ὡς ἐξῆς. Τό 1965, ἐγώ κι ἕνας δικηγόρος (ὁ ὁποῖος ζεῖ ἀκόμα καί μακάρι νά ζήσει 1000 χρόνια), ὁ Γιάννης Βολάνης, ἔχουμε δημιουργήσει ἕνα πρόβλημα στήν Βουλή εἰς βάρος κάποιων βουλευτῶν τῆς Ἐνώσεως Κέντρου. Αὐτό τό πρόβλημα τό ἔμαθε ὁ Σοφοκλῆς Βενιζέλος. Πρέπει νά σᾶς πῶ ὅτι ἐμεῖς τότε θεωρούμεθα (καί ἤμασταν βέβαια) οἱ "Βενιζελικοί" τῆς Ἐνώσεως Κέντρου. Γιά νά λυθεῖ αὐτό τό πρόβλημα, ὁ Βενιζέλος μας κάλεσε νά πᾶμε στό σπίτι τοῦ στίς 5:00 τό πρωί.

Γιατί ἔπρεπε νά πᾶτε ἀπό τά ἄγρια χαράματα στό σπίτι του;

Πάντα τέτοια ὥρα ἔδινε τά ραντεβού του. Ἀνεξάρτητα ἄν εἶχε κοιμηθεῖ στίς 4:00 τό πρωί. Ἐγώ ὅμως μυρίστηκα ὅτι θά μᾶς κατσαδιάσει καί δέν πῆγα. Πῆγε ὁ Γιάννης Βολάνης. Ὅταν γύρισε μέ πῆρε τηλέφωνο, ἦρθε στό σπίτι μου στήν Καλλιθέα καί μου εἶπε γιά τήν κατσάδα τοῦ Βενιζέλου. Τό ἴδιο βράδυ πῆγα στό Κολωνάκι, στό καφενεῖο "Βυζάντιο" πού σύχναζα τότε. Ἐκεῖ στό "Βυζάντιο" καθόταν ὁ Σοφοκλῆς Βενιζέλος, ὁ Ἀριστοτέλης Ὠνάσης καί ὁ Γιάννης Βελίδης ὁ γνωστός ἐκδότης τῆς Θεσσαλονίκης , ὁ Καροῦζος ὁ καρδιολόγος, ὁ Τάσος Κεραμιανίδης καί ἄλλοι. Μόλις εἶδα τόν Βενιζέλο πῆγα νά... τήν κοπανήσω, κατά τό κοινῶς λεγόμενο, γιά νά τόν ἀποφύγω. Ὁ Βενιζέλος ὅμως μέ εἶδε καί μέ φώναξε. Μέ κατσάδιαζε ἐπειδή δέν πῆγα στό ραντεβού.

Ὅλο αὐτό τό περιστατικό ποῦ μας ἀφηγεῖστε τί σχέση ἔχει μέ τά "Τά Προμηνύματα τῶν Δελφῶν";

Θά σας πῶ. Ἐκεῖ πού μέ κατσάδιαζε ὁ Βενιζέλος, πετάγεται ὁ Ἀριστοτέλης Ὠνάσης καί τοῦ λέει: "Ρέ σῦ Σοφοκλή δέν ἀφήνεις τίς μαλακίες; Τί σου φταίει αὐτός ὁ νέος; Τί δουλειά ἔχει μ' ἐσᾶς τούς ἀπατεῶνες τούς πολιτικούς;". Μετά ὁ Ὠνάσης ἀπευθύνθηκε σ' ἐμένα καί μου εἶπε: "Νεαρέ ἀπό ποῦ εἶσαι;". Τοῦ ἀπάντησα ὅτι εἶμαι ἀπό τήν Κρήτη. Ἐκεῖνος πρός μεγάλη μου ἔκπληξή μου εἶπε: "Ὄχι. Δέν εἶσαι ἀπό τήν Κρήτη. Εἶσαι ἀπό τούς Δελφούς καί ἀνήκεις στούς Δελφούς". Αὐτή τήν φράση μάλιστα, τήν ἐπανέλαβε δυό ἤ τρεῖς φορές.

Πῶς ἐκλάβατε τότε τήν παρατήρηση τοῦ Ὠνάση;

Παραξενεύτηκα καί ἐνοχλήθηκα. Ἔνιωσα ὅτι θίχτηκε ἡ Κρητική μου ὑπερηφάνεια. Τότε δέν ἤξερα κᾶν νά σᾶς δείξω στόν χάρτη πού πέφτουν οἱ Δελφοί. Γιά τόν ναό δέ, δέν εἶχα ἰδέα. Κάτι παρόμοιο ἐπαναλήφθηκε μετά ἀπό δυό χρόνια (περίπου τό 1966). Βρισκόμουν στήν Βασιλίσσης Σοφίας καί πέρασε ὁ Νίκος Βαρδινογιάννης, ὁ ἰδρυτής τῆς δυναστείας. Μέ εἶδε νά περπατῶ στό πεζοδρόμιο καί μέ ρώτησε πού πάω. Ὁδηγοῦσε μιά Chevrolet.

Τόν γνωρίζατε τόν Νίκο Βαρδινογιάννη;

Πάρα πολύ καλά. Μόλις εἶχα φτάσει στήν Ἀθήνα, στό γραφεῖο τοῦ Σοφοκλῆ Βενιζέλου γνώρισα τόν Παῦλο Βαρδινογιάννη. Ἔκτοτε ἀποκαλύφθηκε ὅτι καταγόμασταν ἀπό τήν ἴδια οἰκογένεια, τήν ἴδια γενιά, ἀπό τά Σφακιά καί εἶχα - καί συνεχίζω νά ἔχω - δεσμούς μέ ὅλα τά ἀδέλφια. Εἶναι καμάρι μου καί τιμή μου. Μέ ρώτησε λοιπόν ὁ Νίκος Βαρδινογιάννης πού πήγαινα. Τοῦ εἶπα ὅτι πήγαινα στήν Καλλιθέα. Ἐκεῖνος μου εἶπε: "Πάω στόν Πειραιά, μπορῶ νά σ' ἀφήσω στήν Καλλιθέα. Μπές μέσα στό αὐτοκίνητο". Ὅταν περνούσαμε ἀπό τήν Ὄθωνος μέ ρώτησε: "Βιάζεσαι;". Τοῦ ἀπάντησα "ὄχι". Μοῦ εἶπε ν' ἀνέβω μαζί του σ' ἕνα γραφεῖο πού εἶχε μιά δουλειά. Δίχως νά τό πολυκαταλάβω βρεθήκαμε στά γραφεία τοῦ Ὠνάση. Ἡ γραμματέας τοῦ Ὠνάση κάτι πῆγε νά τοῦ πεῖ, πῆγε νά τόν σταματήσει. Ὁ Βαρδινογιάννης τῆς εἶπε μερικές "χριστοπαναγίες", ἔσπρωξε τήν πόρτα καί σχεδόν εἰσέβαλε στό γραφεῖο τοῦ Ὠνάση.

Ἦταν τσακωμένοι ἐκείνη τήν ἐποχή;

Ναί. Εἶχαν μιά οἰκονομική διαφορά. Ὁ Βαρδινογιάννης μου εἶπε: "Ἔλα κι ἐσύ μέσα". Ἐγώ σάν ἠλίθιος τόν ἀκολούθησα. Ὁ Ὠνάσης βρισκόταν μέσα στό γραφεῖο του. Μόλις μπῆκε μέσα ὁ Βαρδινογιάννης, ἔβγαλε ἕνα πιστόλι καί τό ἄφησε πάνω στό γραφεῖο τοῦ Ὠνάση. Τοῦ εἶπε: "Ἐγώ Ἀριστοτέλη δέν ἔχω λεφτά γιά δικηγόρους. Καθαρίζω μόνος μου".

Τί κάνατε ἐσεῖς μόλις τά εἴδατε ὅλα αὐτά;

Πανικοβλήθηκα. Ἤξερα ὅτι ὁ Βαρδινογιάννης σάν Σφακιανός ἦταν πάντα ἕτοιμος γιά τέτοιου εἴδους λύσεις. Κάθε κουβέντα πού ἔλεγε τήν ἐννοοῦσε. Ἀρχίζουν τόν καυγά. Εἶχαν οἰκονομικές διαφορές γιά τούς Καλούς Λιμένες. Κάποια στιγμή γυρίζει ὁ Ὠνάσης καί τοῦ λέει: "Καλά ρέ Νίκο. Ἐμεῖς εἴμαστε ὑλιστές. Δηλαδή ἐκβιαστές καί ἀπατεῶνες. Τόν Φουράκη τί τόν θέλεις μαζί σου ποῦ δέν ἀνήκει σ' ἐμᾶς;". Ἐγώ ἐντυπωσιάστηκα τρομερά πού θυμόταν τό ἐπίθετό μου. Ὁ Ὠνάσης συνέχισε νά μιλάει στόν Βαρδινογιάννη καί εἶπε: "Ὁ Φουράκης δέν ἀνήκει σ' ἐμᾶς. Ἀνήκει στούς Δελφούς". Ἐπανέλαβε τήν φράση πού εἶπε ὅταν εἴχαμε πρωτοσυναντηθεῖ.

Ἐσεῖς τοῦ εἴπατε νά διευκρινίσει τήν φράση του;

Μά ποῦ νά μιλήσω ὁ ταλαίπωρος; Εἶχα πανικοβληθεῖ. Καθόμουν σέ μιά γωνιά καί προσευχόμουν νά φύγουμε χωρίς νά συμβεῖ τίποτα. Ἔπειτα ὁ Ὠνάσης στράφηκε πρός τό μέρος μου καί εἶπε: "Νέε, μήν ἀκολουθήσεις ἐμᾶς. Μήν πάρεις τόν δρόμο μας. Ἐμεῖς εἴμαστε ἀδίστακτοι. Εἴμαστε ὕλη. Ἐσύ δέν ἀνήκεις στήν ὕλη. Ἀνήκεις στό πνεῦμα. Ἀνήκεις στούς Θεούς". Ἀπ' ὅ,τι καταλαβαίνετε, ὁ Ἀριστοτέλης Ὠνάσης μου ἔκανε μιά πρώτη διδαχή. Πάλι δέν κατάλαβα τίποτα. Ὅταν γύρισα σπίτι ἄρχισα νά σκέφτομαι. Δέν εἶχα ὅμως πρῶτες πηγές, ἐγκυκλοπαίδειες, καί γενικά τήν κατάλληλη βιβλιογραφία.

Ποῦ διαβάσατε τά πρῶτα κείμενα σχετικά μέ τόν Ἀρχαῖο Ἑλληνικό κόσμο;

Στήν βιβλιοθήκη τῆς Βουλῆς. Ἐκεῖ μποροῦσα νά μπαίνω καί νά βγαίνω ἄνετα. Τό πρῶτο λῆμμα πού διάβασα ἦταν οἱ "Δελφοί", στήν ἐγκυκλοπαίδεια Ἐλευθερουδάκη πού μετά ἀγόρασα. Ἄρχισα νά μπαίνω σιγά-σιγά στό πνεῦμα, μέχρι τό 1984.

Τί συνέβη τότε;

Κάποιοι φίλοι μου, ὁ Ἀλέκος Σακελλαρόπουλος (πολιτικός μηχανικός, ζεῖ καί βασιλεύει) καί ὁ μακαρίτης ὁ Παπαγιαννόπουλος, Διευθυντής τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, πρότειναν νά πᾶμε ἐκδρομή.

Πρίν τά "Τά Προμηνύματα τῶν Δελφῶν" αὐτό;

Ναί. Ἐγώ τότε ἔγραφα τήν συνέχεια τῆς "Πρώτης Σύγκρουσης". Πᾶμε τήν ἐκδρομή στούς Δελφούς. Ἤμουν μαζί μέ τήν γυναίκα μου καί τό γιό μου πού τότε ἦταν μικρός. Ἀνεβήκαμε μέ τήν γυναίκα μου στό θέατρο. Ὅταν κατεβήκαμε, κρατοῦσα τό γιό μου ἀπό τό χέρι. Δέν εἶχα ἀντιληφθεῖ οὔτε νιώσει τίποτα. Ἀπ' ὅτι ὅμως μου εἶπε γυναίκα μου καί οἱ φίλοι μου, ὅταν βρέθηκα πίσω ἀπό τό ναό στό πλακόστρωτο, ἐγώ ἀγκάλιασα μιά κολώνα καί εἶχα ξεσπάσει σέ κλάματα. Εἶχα λυγμούς. Δέν ἔχω ἰδίαν ἀντίληψη γιά τό περιστατικό. Κάναμε τήν ἐκδρομή μας, φύγαμε καί ἐπέστρεψα σπίτι μου γιά νά γράψω τήν συνέχεια τῆς "Πρώτης Σύγκρουσης". Ἀπό τό βιβλίο πού ἔγραφα, ἔχω ὅλα τά χειρόγραφα. Τελικά ἔγραψα τά "Προμηνύματα τῶν Δελφῶν".

Θέλετε νά πεῖτε ὅτι δέν κάνατε συνειδητή προσπάθεια γιά νά γράψετε τά "Προμηνύματα τῶν Δελφῶν";

Καμιά προσπάθεια. Ἄν δεῖτε τά χειρόγραφα θά δεῖτε ὅτι βγῆκε κάτι ἀπολύτως διαφορετικό ἀπό αὐτό πού σχεδίαζα. Ἀπό τότε ἄρχισα νά μελετῶ.

Δέν ἀναρωτηθήκατε πῶς στήν εὐχή ἔγινε αὐτό;

Φυσικά καί ἀναρωτήθηκα. Μέχρι σήμερα ἔχω αὐτή τήν ἀπορία. Ἄν τό διαβάσω, μοῦ φαίνεται ὅτι δέν εἶναι δικό μου. Ὅτι κάποιός μου τό ὑπαγόρευσε. Αὐτό συνέβη καί μέ τό τελευταῖο μου βιβλίο. Ἄλλα ἔγραφα καί παρενέβη ὁ κύριος Καλογεράκης καί μία κοπέλα ἀπό τήν Κόρινθο καί μου ἄλλαξαν 5 κεφάλαια, τῶν 200 σελίδων τό κάθε ἕνα.

Γιατί;

Δέν ξέρω. Τό κεφάλαιο πού βγαίνει ὅτι εἶναι τό σημαντικότερο, αὐτό περί τῶν βομβαρδισμῶν στήν Σερβία, περί τῆς καταγωγῆς τῶν Ἄγγλων κλπ, δέν τό εἶχα γράψει. Τό ἔγραψα βγάζοντας ἄλλα κείμενα. Ἔτσι λοιπόν βγῆκε "Ἰχνηλάτισης".

Ἐννοεῖτε ὅτι θά ἔπρεπε νά περιλαμβάνονται καί ἄλλα πράγματα στήν "Ἰχνηλάτιση", τά ὁποῖα τελικά δέν τά βάλατε στό βιβλίο;

Βέβαια. Εἶχα γράψει καί τελειώσει ἄλλα κεφάλαια καί γιά νά βάλω τό δεύτερο κεφάλαιο τά ἔβγαλα γιά νά περιορίσω τόν ὄγκο τοῦ βιβλίο. Αὐτό μου συνεστήθη-ὑπεβλήθη ἀπό κάποιες συζητήσεις πού εἶχα μέ τόν γνωστό συγγραφέα - στρατηγό Καλογεράκη καί μία κοπέλα ἀπό τήν Κόρινθο. Τώρα ἄν σας δείξω τί καί γιατί, θά μπλέξουμε σέ πολύπλοκους δαιδάλους.

Ἄς μπλέξουμε λίγο γιά νά καταλάβουμε καλύτερα...

Ἐγώ τόν κύριο Καλογεράκη δέν τόν γνώριζα. Ἕνα βράδυ μέ πῆρε τηλέφωνο ἡ καθηγήτρια πανεπιστημίου Μαρία Τζάνη καί ὁ Στέφανος Μυτιληναῖος. Μοῦ εἶπαν ὅτι: "Θά ἔρθει κάποιος κύριος καί θέλει νά σέ δεῖ". Ἐγώ πῆγα στό Πανεπιστήμιο, στήν ὁδό Σόλωνος, στό γραφεῖο τῆς Μαρίας Τζάνη καί μέ περίμενε ὁ κύριος Καλογεράκης. Μαζευτήκαμε πολλοί, ἀρκετοί ἀξιωματικοί τῆς Ἀστυνομίας καί τοῦ Στρατοῦ καί πήγαμε σέ μιά καφετέρια ἐπί τῆς ὁδοῦ Ἱπποκράτους. Κάτσαμε πάνω στό πατάρι καί ἄρχισε ὁ Καλογεράκης νά μέ ρωτάει ἐπιμόνως ποιός μου ὑπαγόρευσε τά "Προμηνύματα". Ποιός μου ἔγραψε τά "Προμηνύματα". Τοῦ ἀπάντησα ὅτι ἰσχύει ἀκριβῶς ὅ,τι γράφω στόν πρόλογο. Ὁ Καλογεράκης ἐπέμενε, ἔγινε μιά ἔντονη συζήτηση, μοῦ εἶπε ὅτι ἐκεῖνος εἶχε λάβει μηνύματα...

Τί εἴδους μηνύματα; Ἀπό ποίους;

Δέν νομίζω ὅτι πρέπει νά τά ποῦμε αὐτά... Γιά τήν ὥρα... Τελικά μέ ἐπηρέασε. Μετά ἐμφανίστηκε μιά κοπέλα ἀπό τήν Κόρινθο, ἡ κ. Παπαδά.

Σᾶς παρότρυναν δηλαδή νά τονίσετε κάποια σημεῖα τοῦ βιβλίου καί νά ἀφήσετε κάποια ἄλλα;

Δέν μου εἶπαν κάτι τέτοιο οἱ ἄνθρωποι. Ὁ Καλογεράκης μου εἶπε ὅτι ἔλαβε ὁρισμένα μηνύματα ἀπό κάποιους, ἀπό ὀντότητες, ὄντα καί ἐγώ δέν ξέρω τί. Αὐτές οἱ ὀντότητες ἔκαναν ἀρκετές ἀναφορές γιά ἐμένα. Αὐτές οἱ ἀναφορές εἶχαν μιά ἐπίδραση. Ἀκολούθησε καί κοπέλα πού πῆγα νά τήν δῶ μαζί μέ μιά παρέα στήν Κόρινθο. Ἀσκήθηκε μιά ἐπιρροή-ἐπίδραση στό γράψιμο τοῦ βιβλίου μου.

Θεωρεῖτε θετική ἤ ἀρνητική αὐτή τήν ἐπίδραση;

Μᾶλλον θετική - ὑπό τήν ἔννοια ὅτι αὐτοί οἱ ἄνθρωποι ἦταν αἰτία πού ἔκανα μερικές σκέψεις καί ἀναγκάστηκα νά γράψω περί τῶν βομβαρδισμῶν στήν Σερβία καί τῶν δυσμενεστάτων ἐπιπτώσεων πού, δυστυχῶς, δυστυχῶς, τονίζω ξανά ὅτι θά ἔχουν γιά τήν Ἑλλάδα καί κατ' ἐπέκτασιν γιά τήν ἀνθρωπότητα. Ἤθελαν νά μολύνουν καί νά κρυσταλλοποιήσουν τά ἐδάφη τῆς Ἑλλάδος, καί εἰδικά τίς περιοχές τῆς Μακεδονίας καί τῆς Θράκης.

Οἱ κλιματολογικές μεταβολές σχετίζονται μέ τούς βομβαρδισμούς στήν Σερβία;

Σαφῶς ναί. Ἔχω πολλά νά πῶ πάνω σ' αὐτό. Σᾶς εἶπα σέ πολύ γενικές γραμμές πώς συνέβη μέ τήν "Ἰχνηλάτιση" ὅ,τι συνέβη μέ τά "Προμηνύματα"...

 

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΤΕΥΧΟΣ...

Στό ἐπόμενο μέρος τῆς συνέντευξης ὁ Ἰωάννης Φουράκης μιλάει γιά τίς μεταλλάξεις, τά μυστικά τοῦ πυριτίου, τόν κίνδυνο ἀπό τίς μεταμοσχεύσεις ὀργάνων, τίς οὐρές τῶν Ἄγγλων καί τήν ὑποχθόνια καταγωγή τους, τά ναυάγια τοῦ Σάμινα, τοῦ Ζεύς, τοῦ ρωσικοῦ ὑποβρυχίου Kursk καί ἐκείνους ποῦ τά βύθισαν, τήν ἀπάντησή του στό δίλημμα "Μπούς ἤ Γκόρ;", τά μυστικά τοῦ Αἰγαίου, τήν Ρωσική βάση στά Κύθηρα, τόν Χριστόδουλο, τούς τάφους τῶν γύφτων, τήν Ἀμαλιάδα, τήν σπογγώδη ἐγκεφαλοπάθεια, τούς Μορμόνους καί τό Πανεπιστήμιο Κρήτης, τήν σπηλιά τοῦ Τσούτσουρα στήν Κρήτη, τόν Ἀδαμάντιο Κοραή, τήν παγίδα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἔνωσης, τό ὀλέθριο ἐνδεχόμενο τῆς πραγματοποίησης τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων τοῦ 2004 στήν Ἀθήνα, τό ζήτημα τῶν ταυτοτήτων, τόν ρόλο τοῦ Πανεπιστημίου Θράκης στούς Νατοϊκούς βομβαρδισμούς τῆς Σερβίας, τό παρασκήνιο τῆς ἐξέγερσης τῶν φοιτητῶν τοῦ Πολυτεχνείου τό 1973, γιά τήν 17 Νοέμβρη, τή δολοφονία τοῦ Ἄγγλου Στρατιωτικοῦ Ἀκολούθου καί πολλά ἄλλα πού θά προκαλέσουν ἀντιδράσεις...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ NEXUS ΜΕΡΟΣ Β

Tags: