ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΑΠΟΛΛΩΝΙΟ ΦΩΣ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΕΦ' ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ
ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΙΩΑΝΝΗ ΦΟΥΡΑΚΗ


ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΥΪΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ


Ο Γιάννης Φουράκης, είναι ένας συγγραφέας αρκετά γνωστός στο αναγνωστικό κοινό που ασχολείται με την προαιώνια αντίθεση Ελληνισμού - Σιωνισμού, και όχι μόνο. 
Μέσα από τη συνέντευξη που παραχώρησε στο "Απολλώνιο Φως", θίγει μια σειρά από ζητήματα, η προσέγγιση των οποίων εκφεύγει των γνωστών ιστορικών και επιστημονικών οριοθετήσεων, παρέχοντας μια άλλη προσέγγιση σε αυτά (λιγότερο ή περισσότερο έγκυρη, αυτό είναι ένα θέμα περί του οποίου θα αποφανθούν οι επαΐοντες, επιστήμονες 
και ιστορικοί).
Ομολογουμένως, μέσα από αυτή εκ των βαθέων συνέντευξή του, ο Γιάννης Φουράκης δίδει μια άλλη διάσταση στη θεώρηση περί της καταγωγής των Ελλήνων, καθώς και σε όσα ζητήματα άπτονται του θεμελιώδους αυτού ερωτήματος, αποδίδοντας στο γένος των Ελλήνων μία σημαίνουσα θέση, προσδίδοντάς του μία Θεϊκή Καταγωγή.
Κάτω από αυτό το πρίσμα, ανεξαρτήτως των όποιων σοβαρών ενστάσεων και πέρα από το εάν συμφωνεί ή όχι κανείς με τις συγκεκριμένες απόψεις, αποτελούν οπωσδήποτε αντικείμενο προβληματισμού, παρέχοντας το έναυσμα για μια περαιτέρω έρευνα, για μία βαθύτερη αναζήτηση.

-Ποιο υπήρξε το ερέθισμα για να ασχοληθείτε με τη συγγραφή βιβλίων με επίκεντρο τον Ελληνισμό;

Το πρώτο ερέθισμα, δια να οδηγηθώ εις την σταδιακή έρευνα και μερική εντόπισιν των τον όρον Ελληνισμός συγκροτούντων θείων στοιχείων, μου προεκλήθη τα έτη 1974-78. Τότε δηλαδή, όπου, δια λογαριασμό του περιοδικού "Κρήτη" ήρχισα μια κάποια δημοσιογραφική έρευνα, με στόχο τον εντοπισμό των κέντρων και προσώπων, τα οποία προσπαθούσαν να δημιουργήσουν το αποκλειθέν "αυτονομιστικό κίνημα της Κρήτης".
Τα στοιχεία και τα συμπεράσματα, της έρευνάς μου τούτης, εδημοσιεύθησαν εις το ανωτέρω περιοδικό και εν συνεχεία και εις το εκδιδόμενο από τον αείμνηστο Πέτρο Βάβαλη, με τίτλο "Μεσογειακή Αλληλεγγύη". Ακολούθως, τα πλείστα εξ' αυτών, τα κατεχώρησα και εις το υπό τον τίτλον "Σιωνιστικές Συνομωσίες" πρώτο μου βιβλίο.
Εδώ, ίσως, υπό μορφή παρενθέσεως, θα πρέπει να τονίσω ότι : Το βιβλίο μου αυτό ίσως να μην είχε εκδοθή και κυκλοφορήση ποτέ εάν δεν υπήρχε ο εκδότης Γεράσιμος Λογοθέτης, ο οποίος "ρισκάροντας" πολλά, δια την περίοδο εκείνη, ετόλμησε να αναλάβη την έκδοσίν του.
Όταν, κατά την έρευνά μου τούτη, επεσήμανα και διαπίστωσα ότι πίσω από το "κίνημα" τούτο βρίσκονταν εβραϊκά κέντρα και συγκεκριμένοι εβραίοι πράκτορες, ήρχισα να αναζητώ τους αντικειμενικούς στόχους και τα αίτια της δημιουργίας και πορείας του "κινήματος" τούτου.
Η αναζήτησις, καταγραφή και ανάλυσις των πρώτων και δευτέρων, με οδήγησε εις την κατ' αρχάς επιδερμική (=δημοσιογραφική) μελέτη της σύγχρονης πολιτικής Ιστορίας της Ελλάδος.
Την Δευτέρα την μελέτησα πλέον συστηματικά και επισταμένα και διότι: Το 1968, ενώ βρισκόμουν κρατούμενος, της τότε στρατιωτικής κυβερνήσεως, εις τις φυλακές Αβέρωφ, εδιάβασα, δια πρώτη φορά Ιστορία. Διάβασα το υπό τον τίτλο "Νεωτέρα Πολιτική Ιστορία της Ελλάδος", έργο του κ. Σπυρίδωνος Μαρκεζίνη. Κατά το διάβασμα του έργου τούτου, το οποίο μου είχε δανίσει ο συγκρατούμενός μου κύριος Χαράλαμπος Πρωτόπαππας, πρωτοδιάβασα και επισήμανα τις εις αυτό αναφερόμενα, εις βάρος της Ελλάδος και του Ελληνισμού δολιοφθορικές, υπονομευτικές και διαβρωτικές ενέργειες των Μασόνων και Εβραίων.
Οι επισημάνσεις μου αυτές μου θύμισαν την περί Εβραίων παρατήρησιν, την οποίαν μου είχε κάνει το 1963 ο αείμνηστος Σοφοκλής Βενιζέλος. Θυμήθηκα ότι εις μία έντονη μεταξύ μας συζήτησιν, περί του εναντίον της δημοκρατικής εξελίξεως της Ελλάδος ρόλου των Αμερικανών, των Άγγλων και κυρίως των Ανακτόρων, μου είπε: "Φουράκη είσαι πολύ νέος και δεν μπορείς να έχεις τις γνώσεις, την πείρα και τις εμπειρίες δια το ποιοι και διατί πολέμησαν και πολεμούν, υπονόμευσαν και υπονομεύουν τον Ελληνισμό και την Ελλάδα. Εκείνοι όπου με κάθε μέσο και τρόπο υπονομεύουν την Ελλάδα δεν είναι οι Αμερικάνοι και οι Άγγλοι, ούτε οι Ρώσοι και οι Κομμουνιστές, ούτε φυσικά τα Ανάκτορα. Αυτοί είναι μόνο οι Εβραίοι...".
Ή εις εμένα, ή εις τον τοίχο είπε τα ανωτέρω ο Αείμνηστος Σοφοκλής Βενιζέλος ήταν το ίδιο. Εγώ τότε δεν γνώριζα τίποτα περί Εβραίων και κυρίως περί του διαχρονικού των ρόλου, εις βάρος του Ελληνισμού και της Ελλάδος.
Όταν, όπως προανέφερα, το 1975 ήρχισα, δια λογαριασμό του περιοδικού "Κρήτη", την έρευνα περί του "αυτονομιστικού κινήματος" της ιδιαιτέρας μου πατρίδος και εντόπισα τον εις αυτό το ρόλο του Σιωνισμού και συγκεκριμένων Εβραίων, είχα πλέον μερικές βασικές γνώσεις περί των εις βάρος των Ελλήνων και της Ελλάδος πολυχρόνιων ενεργειών του Εβραίων. Δεν γνώριζα όμως αρκετά στοιχεία δια τον στόχον δημιουργίας και αναπτύξεως αυτών των αιτιών 
και διαδικασιών.
Το πρώτο και βασικό, λοιπόν, ερέθισμα, "δια να ασχοληθώ με την συγγραφή βιβλίων με επίκεντρο τον Ελληνισμό", ήτο το αναφερθέν. Έκτοτε, πλέον, διαπιστώνοντας, τόσο ο εκδότης του "Σιωνιστικές Συνομωσίες" όσο και εγώ την απρόσμενη κυκλοφοριακή επιτυχία του πρώτου μου τούτου βιβλίου, αποφασίσαμε, από κοινού, να συνεχίσω την συγγραφή. Ύστερα από εντατική και συστηματική πλέον, μελέτη εκατοντάδων βιβλίων, έγραψα εις δύο ημιτόμους το με τίτλο: "Εβραίοι: Οι πλαστογράφοι της Ελληνικής Ιστορίας". Ακολούθησε το: "Η Πρώτη Σύγκρουσις Ελλήνων - Εβραίων" και από το 1985 άρχισα να μελετώ συστηματικά πλέον όλη την περισωζόμενη γραμματεία των Προγόνων μας. Από την μελέτη αυτή οδηγήθηκα να ασχολούμαι αποκλειστικώς σχεδόν με την προέλευσιν των Ελ-λήνων, και την ποίησιν και πορείαν του Ελληνισμού.
Εν εκ των αποτελεσμάτων, της μελέτης τούτης, ήτο και η συγγραφή και η έκδοσις των έργων μου "(ΠΡΟ)ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ", "ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΩΝ", και "ΜΕΙΞΙΣ-ΑΝΑΚΥΚΛΗΣΙΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ+ΙΣΤΟΡΙΑΣ".

Ο ΕΛ-ΛΗΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΗΪΝΟΣ

-Τι περιεχόμενο αποδίδετε στους όρους Ελληνισμός και Ελληνικότητα;

Ενώ ο πυρήνας και η εσωτερική ουσία και των δύο έχουν τα αυτά ακριβώς ομοιόστοιχα συστατικά, η εξωτερική των δηλωτική και προσδιοριστική έννοια είναι κάπως διαφοροποιημένη. 
Ο πρώτος ήρχισε να ποιείται μετά το εις την Κόρινθο συνελθόν το 336 πρώτο των Πανελλήνων Συνέδριο. Δηλαδή μετά την εις το συνέδριο αυτό ανακύρηξιν του Βασιλέως των Μακεδόνων Φιλίππου ως Αρχιστρατήγου και Πολιτικού Αρχηγού των Πανελλήνων, εκτός Θηβαίων και Σπαρτιατών. Οι Σπαρτιάται και οι θηβαίοι δεν συμμετείχαν, εις την Συνέλευσιν τούτην των Πανελλήνων και διότι δεν εκλήθησαν εις αυτήν. Δεν εκλήθησαν όχι μόνο διότι η όλη των, έως τότε, βίωσις, πολιτεία και πορεία ήτο διαφορετική και τελείως αντίθετη των Πανελλήνων, ούτε διότι και αυτοί και ούτοι αντετάχθησαν εις τας αποβλέπουσας και αποτέλεσμα έχουσας την στρτιωτικοπολιτική συνεννόησιν των Ελλήνων προσπαθείας και ενεργείας του απογόνου των Ηρακλειδών Βασιλέως της Μακεδονίας Φιλίππου. Δεν εκλήθησαν και ούτε εζήτησαν να κληθούν, διότι ούτε ήτο, ούτε ένοιωθαν Έλληνες. Και οι Σπαρτιάτες (όχι οι Λάκωνες και Λακεδαιμώνιοι) και οι Θηβαίοι (προγενέστεροι Αόνιοι) ήτο διαφορετικής και όχι απλώς διαφοροποιημένης φυλετικής προελεύσεως. Και των δύο τα χημικά στοιχεία του φυλετικογεννετικού των έλικος (του DNA) και κατά συνέπεια του εις του μηρού εστιαζομένου "αρχέγονου πρωτοπλάσματος", είχαν προέλθει εκ διαφορετικών εξ' εκείνου των Ελλήνων ουρανίων (Άστρων) πηγών. Η ποίησις δε τούτου είχε ως συνέπεια την σταδιακή εξ' αυτού αντικατάστασιν του έως τότε χρησιμοποιηθέντος: Ελληνικός, ο οποίος ήτο ομοπύρηνος, ομοούσιος, ομοιόστιχος, ομοδόμητος, ομοιόμορφος και ομόφρων του Ελληνικότης.
Και οι δύο, όπως ξέρουμε και βλέπουμε, έχουν τη ρίζα των το επίθετο Έλλην.
Δια να εννοήσομε κάπως επακριβώς, όχι μόνο την εννοιολογική και δηλωτική σύνθεσιν και δομή του : Ελληνισμός, αλλά, κυρίως, την ουσίαν του και τα συγκροτούντα αυτή Θειοφόρα και θειοδότα στοιχεία, θα πρέπει να γνωρίζομε, ή τουλάχιστον να επιχειρήσουμε να μάθουμε και εννοήσουμε την ετυμολογικήν και εννοιολογικήν σύνθεσιν και συγκρότησιν της ρίζας του, του Έλλην και του θέματός του, του -ισμέν (=ισμός).
Το επίθετο Έλλην, το οποίο είναι η ρίζα του : Ελληνισμός, δεν δηλώνει και δεν προσδιορίζει τον γήϊνο, τον εκ τη γης (=της ύλης) αναφυηθέντα, τον ΧΟΜΟ, τον εκ χώματος πλασθέντα, τον επιχθόνιο, τον επί, ή από την χθόνα, την υλική υπόσταση (το χώμα) του Πλανήτη μας, γεννηθέντα (όπως οι σπαρτοί του Κάδμου), ούτε κάποια οντότητα, η οποία προήλθε από κάποιο εκ των κυττάρων, των δημιουργηθέντων εκ του κάποτε επί του πλανήτου μας διασπαθέντος μονοφυούς "πρωτοπλάσματος".

Ο ΕΛ-ΛΗΝ ΕΙΝΑΙ ΥΪΟΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

Ο Έλ-λην, ως έμψυχη και ένσαρκη οντότης ήλθε επί του πλανήτου μας. Είναι Υϊός των Θεών. Όταν λέμε : οι Έλ-ληνες είναι Υϊοί των Θεών και ότι ήλθαν, επί του Πλανήτου μας, ως έμψυχες και ένσαρκες οντότητες, θα πρέπει, τουλάχιστον, να διευκρινίσομε κάπως τις δυνάμεις, ή τις οντότητες που προσδιορίζουμε με το όνομα : Θεοί. Η αστροφυσική επιστήμη, όπως ήδη γνωρίζομε, μας διδάσκει ότι: Όλα τα άστρα είναι Ήλιοι. Ο Αεί Παμμέγιστος Πανεπιστήμων Αριστοτέλης μας λέει: Όλοι οι Ήλιοι είναι Θεοί. Εμείς ξέρουμε απλώς ότι : εάν ο Ήλιος μας σβήσει, εάν και όταν καταναλώσει το υδρογόνο του, θα πάψει, εις το πλανητικό του σύστημα και κατά συνέπεια και εις τον Πλανήτη μας, η ύπαρξις οποιαδήποτε μορφής ζωή. Άρα: Ο Ήλιος μας που δίδει τη ζωή έχει τη δυνατότητα να την αφαιρέσει. Είναι, επομένως Θεός.
Θεοί, κατά συνέπεια, είναι όλοι οι Ήλιοι, όλα τα άστρα του Ουρανού. Υπέρτατοι δε Θεοί, όσον αφορά τον έναστρον Ουρανό, τον δια των οφθαλμών μας βλεπόμενο, είναι οι δώδεκά του Γαλαξίες.
Το διατί, πότε και πως οι Υϊοί των Θεών Έλ-ληνες ήλθαν επί του Πλανήτου μας από τον Γαλαξία της Ανδρομέδας και δια μέσου του αστερισμού του Κυνός είναι εν πολυδιάστατο ερώτημα, του οποίου όμως η απάντησις, καίτοι έχει δοθεί από την Μυ-θολογίαν των, δεν είναι εύκολο να διατυπωθή και αποτυπωθή εις τα στενά πλαίσια μιας περιληπτικής συνεντεύξεως.
Μετά από την επί των κακοποιών Τιτάνων νίκη των Θεών, απεστάλη από τους Πατέρες του Θεούς προκειμένου να ελογοποιήση και εχεφρονοποιήση τα επί του Πλανήτου μας άλογα, άφρονα, ανόητα και σιχαμερά ανθρωποειδή του ιαπετικού γένους. Όταν λέμε Τιτάνες και Θεοί θα πρέπει, ίσως, να διευκρινίσομε όχι μόνο ποίας οντότητας εννοούμε και προσδιορίζομε με τα ονόματα αυτά, αλλά και διατί και πώς οι δεύτεροι πολέμησαν με τους πρώτους και τους κατατρόπωσαν ρίχνοντάς τους εις τον Τάρταρον. Ούτε οι πρώτοι, ούτε οι δεύτεροι ήτο και είναι οντότητες με ανθρώπινη μορφή και υπόστασιν. Ήτο και είναι ουράνια και Συμπαντικά σώματα. Δηλαδή Άστρα και Γαλαξίες με επιρροές και επιδράσεις επί του ηλιακού μας συστήματος και κατά συνέπεια και του Πλανήτου μας. Τούτες δε οι επιρροές και επιδράσεις ήτο και είναι εκείνες οι οποίες προσδιορίζουν, ορίζουν και καθορίζουν την παραμονήν, πορεία και εξέλιξιν επί των πρώτων και του τελευταίου διαβιούντων και βιούντων ζωϊκών και ζωηφόρων οργανισμών και όντων. 
Τόσο εις τα πρώτα, όσο και εις τα δεύτερα υπήρχαν και υπάρχουν και ζωηφόροι και ζωογόνοι οργανισμοί. Τούτοι είχαν και έχουν μεταξύ των διαφορετικά, ή έστω διαφοροποιημένα χημικά στοιχεία. Τούτα, ως ιόντα, ή νετρόνια, ή βαρυτόνια, ή ακτινοβολίες ή φωτοχυσίες, είχαν εισέλθει και εισέρχονται εις τους Πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος, και φυσικά εις τον Πλανήτη μας. Η είσοδος δε αυτών επί των πρώτων και του δεύτερου, και η έντασίς των και οι επιρροές και επιδράσεις των, αλλάσουν και μεταλλάσουν από τους προσδιορισμένους ενιαυτούς ανατροπές και τροπές "του Σύμπαντος" και κατά συνέπεια των Γαλαξιών του και των αστερισμών των τελευταίων.
Οι Τιτάνες, λοιπόν, ήσαν κάποτε μεγάλα αστρικά σώματα, τα οποία, κατά την τελευταία ανατροπή και τροπή του Σύμπαντος μετεβλήθησαν "εις λευκούς νάνους", δηλαδή πολύ μικρά αδρανή, και κατά συνέπεια αζωηφόρα ουράνια, ή αστρικά σώματα.
Πρίν όμως κατατροπωθούν από τον Δία και τους άλλους Θεούς, τους Γαλαξίες, πρίν δηλαδή μεταβληθούν, εις λευκούς νάνους, ήτοι αδρανή αζωηφόρα ουράνια σώματα, είχον πλάσει ζωηφόρα όντα, ζωηφόρους οργανισμούς. Αυτά τα όντα είχαν διασκορπισθή και επί του ηλιακού μας συστήματος και κατά συνέπεια και επί του Πλανήτου μας. Αυτά είναι τα οποία ερρίφθησαν εις τον Τάρταρο, εις τον υποχθόνιο κόσμο, και τα οποία, ως αιθερικές οντότητες, τα στοιχειά και οι καλικάτζαροι, εξήλθαν και εξέρχονται επί του επιχθόνιου κόσμου, παίρνοντας επ' αυτού ανθρώπινη μορφή. Αυτά, σαν και όχι ανθρώπινες οντότητες, είναι οι Τουράνιοι -οι "σκοτεινοί"- και τμήμα αυτών οι Εβραίοι, ή "Δυτικοσημίτες".
Περί και δια τα όντα αυτά μας ομιλούν ο Πλάτων εις τον "Φαίδωνα", ο Αισχύλος εις το "Προμηθεύς Δεσμώτης", ο Λουκιανός εις το "Νεκρικοί Διάλογοι" και πολλοί άλλοι.
Περί αυτών, επίσης μας ομιλούν και οι Χριστιανοί. Οι περί αυτών γνώσεις, θέσεις, απόψεις και θεωρίες των συνοψίζονται εις το προσδιορισμό και ονοματοδήλωσι των Θεοκτόνων και της ρίψεώς των εις την κόλασιν, δηλαδή τον Τάρταρον, ήτοι εις τον υποχθόνιον κόσμον.
Εδώ, θα πρέπει, ίσως, να σημειώσω απλώς ότι :
Η περί της εκ των Θεών προέλευσις του Έλ-ληνος και κυρίως οι περί των εξ' αυτών ελογοποιήσεως και εχεφρονοποιήσεως των αλόγων, αφρόνων, ανοήτων και σιχαμερών χωμάτινων ανθρωποειδών πλαστουργημάτων, των συγκροτησάντων και συγκροτούντων το καλούμενο ιαπετικό γένος, δεν είναι απόψεις και θέσεις ιδικές μου. Τούτας δυνάμεθα να εντοπίσομε διατυπωμένας και αποτυπωμένας εις πλείστα εκ των περισσωθέντων έργων των : Φερεκύδη, Απολλόδωρου, Πλάτωνος, Αριστοτέλη, Πλουτάρχου, Ευριπίδη και Αισχύλου. Εις δε τον τελευταίο, και κυρίως εις την τραγωδία του "Προμηθέας Δεσμώτης" και εις τους στίχους 265-275 και 435-470, σε συνδυασμό με τους 90-125 βρίσκομε διατυπωμένας και αποτυπωμένας, με ευκρίνεια και σαφήνεια, τας περί του χωμάτινου, άλογου, άφρωνου, ανόητου, τυφλού και σιχαμερού ιαπετικού γένους. Δηλαδή του Τουράνιου (=του σκοτεινού) ή τουρανομογγολικού, ή εβραϊκού (=του κατά την Π.Δ. συγκροτούντος τους "προγόνους και απογόνους του Αβραάμ").
Ο Ελληνισμός, λοιπόν, ως όρος, ορίζεται και καθορίζεται από το πρώτο του συνθετικό, το Έλ-λην. Δια τούτου δεν δηλώνεται μια κάποια εθνική, διεθνιστική ή οικουμενική πολιτισμική, ή πνευματονοητική, ή πολιτικο-οικονομική ιδεολογία, ή θεωρία, όπως π.χ. δια των : Χριστιανισμός, Μωαμεθανισμός, Βουδισμός, Κομμουνισμός, Φασισμός, Καπιταλισμός, Σοσιαλισμός κ.τ.λ.
Ο Ελληνισμός είναι ταυτόσημος με την Ελληνικότητα και διότι : Όπως προανέφερα, πρίν την ποίησιν του πρώτου επικρατούσε ο : Ελληνικός, δια του οποίου δηλωνόταν και προσδιοριζόταν μεν ο Έλ-λην, αλλά ο Έλ-λην όμως εκείνος, ο οποίος είχε επίγνωσιν της εκ των Θεών προελεύσεώς του και της θείας επί του Πλανήτου μας αποστολής του και πορείας του και όχι εκείνος ο οποίος, κατά την γνωστή Ισοκράτεια ρήσιν, συμμετείχε απλώς εις την των Ελλήνων 
παιδείαν.
Δια του Ελληνισμός, λοιπόν, δεν δηλώνονται και δεν προσδιορίζονται απλώς οι των Ελλήνων θεογονικές, κοσμογονικές, ανθρωπογονικές, θρησκευτικές, πολιτισμικές, πνευματικές κ.λ.π. αντιλήψεις, απόψεις και θέσεις. Δι' αυτού δηλώνονται, εκφράζονται, ορίζονται και προσδιορίζονται οι Βουλές και εντολές των Θεών. Ο Ελληνισμός ήτο, είναι και θα είναι το των Ελλήνων επιχθόνιο Θείο Κήρυγμα. Δηλαδή ο των Πατέρων Θείος Λόγος, ή το Ευαγγέλιό των.     Είναι η συνοπτική διατύπωσις της επί της Χθονός Θείας των Ελλήνων αποστολής. Τούτη δε ως στόχον είχε, έχει και θα έχει : τη σταδιακή ανθρωπομορφοποίηση και ανθρωποποίηση των εκ του υποχθονίου κόσμου ανερχομένων επί της Χθονός απογόνων του Ιαπετού, δηλαδή των Τουράνιων ή Εβραίων.

ΑΛΛΟ Ο ΕΛ-ΛΗΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟ Ο ΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Δια τους εν συντομία αναφερθέντας λόγους δεν θα πρέπει, ούτε να ταυτίζουμε, ούτε να συγχέουμε τον Ελληνισμό με ομάδα, ή ομάδες των κάποτε αποδημισάντων πολιτών της Ελλάδος, ή με οργανώσεις, φορείς και ιδρύματα που έχουν στόχο να συσπειρώσουν και βοηθήσουν τους ανά τον Πλανήτη διασκορπισμένους ανθρώπους, όπου οι πρόγονοί των, ή και οι ίδιοι γεννήθηκαν εις την χώραν, τον γεωφυσικόν χώρον ή τόπον, όπου κατά και μετά το 1821 μ.Χ. εστήθη η σαφώς νομική-πολιτειακή οντότης που έφερε και φέρει το όνομα Ελλάς. Δηλαδή το όνομα το οποίο, εις την πραγματικότητα δηλώνει και προσδιορίζει μόνο την καθέδρα των Θεών, ήτοι την επί του γεωφυσικού αυτού χώρου, ή τόπου εστίασιν και επικέντρωσιν των περιούσιων και επιλεκτικοτέρων ακτινοβολιών και φωτοχυσιών των συγκροτούντων τον ουράνιον θόλον δώδεκα Γαλαξιών, δώδεκα πολυαστρικών ή πολυηλιακών συγκροτημάτων.

- Στα βιβλία σας καταγράφετε την αιώνια αντίθεση Ελληνισμού-Σιωνισμού. Σε ποια βάση θεμελιώνετε αυτή την αντίθεση;

Εις τα πρώτα μου τέσσερα βιβλία την εθεμελίωσα εις τις εκ διαμέτρου διαφορετικές ανθρωποβιοτικές και πολιτισμικές αντιλήψεις, απόψεις, θέσεις και ιστορικές διαδρομές. Δηλαδή εις ανθρώπινα επίπεδα. Όταν πλέον προχώρησα, κάπως, τις σχετικές μου μελέτες και έρευνες αντελήφθην, δια να μην πω διαπίστωσα, ότι οι αντιθέσεις αυτές είχαν ως βάσιν και εστίασιν των τα συντελεσθέντα και συντελούμενα θεογονικά, κοσμογονικά και ανθρωπογονικά γεγονότα. Δηλαδή : Τον επί είκοσι πέντε, περίπου αιώνες διαρκούντα πόλεμο, μεταξύ Θεών και Γιγάντων. 
Λέω είκοσι πέντε περίπου αιώνες διότι : Εννοώ την "άμοιρη ιστορίας" περίοδο "ανατροπής του Σύμπαντος και τροπής του Ηλίου". Εννοώ την περίοδον κατά την οποία πραγματοποιήθησαν οι Θεομαχίες και Τιτανομαχίες, κατά τις οποίες οι Τιτάνες και οι υϊοί των - οι ζωικοί ή ζωηφόροι, οργανισμοί τούτων, ήτοι των εις λευκούς νάνους μεταβληθέντων αστερισμών- ερρίφθησαν εις τον Τάρταρον. Εννοώ, ειδικότερα, τους υϊούς του Τιτάνος Ιαπετού, ήτοι τους μόνο από χώμα και νερό - δίχως αιθέρα = νόησιν, και πύρ = ψυχή, πλασθέντες, τους οποίους ο Θειοφόρος Αισχύλος ορίζει και προσδιορίζει ως ακίνητα, τυφλά και σιχαμερά χωμάτινα πλαστουργήματα, εις τα οποία ο Υϊός του Ιαπετού "αγκυλομύτης" Προμηθέας εκίνησε με το θήρωμα του πυρός, το απειροελάχιστο πυρ, που έκλεψε από τον Ουρανό.
Οι Υϊοί τούτου του Ιαπετού και τα χωμάτινα πλαστουργήματα του Προμηθέως είναι οι ΧΟΜΟ, ήτοι οι άνθρωποι τους οποίους "έπλασε ο Αδάμ". Η δε "εκλεκτή" μερίδα αυτών είναι οι Εβραίοι. Οι Έλ-ληνες όμως δεν είναι "απόγονοι" του Αδάμ, διότι και ως έμψυχες και ένσαρκες οντότητες ήλθαν επί του Ηλιακού μας συστήματος, και κατά συνέπεια και επί του Πλανήτου μας, από μετά τη ανατροπή του Σύμπαντος και τροπή του Ηλίου δημιουργηθέντας και εμφανισθέντας, εις τον ουράνιον θόλον, Γαλαξία Ανδρομέδα και αστερισμό Κύνα.
Η επί του ηλιακού μας συστήματος και επί του Πλανήτου μας, επομένως αντίθεσις και σύγκρουσις των δευτέρων και των πρώτων δεν είναι αντίθεσις και σύγκρουσις μεταξύ ανθρώπων=νοημόνων και εχεφρόνων όντων, αλλά μεταξύ θείων οντοτήτων, οι οποίες επί του Κόσμου, ήτοι επ' όλου του Ουρανού και του ηλιακού μας συστήματος και κατά συνέπεια και του Πλανήτου μας, είναι οι Έλ-ληνες, και των επί του τελευταίου μόνο, και ενδεχομένως και επί της σκοτεινής πλευράς της Σελήνης υπολειμμάτων, των τους Θεούς πολεμησάντων Τιτάτων, ήτοι των σκοτεινών και κακοποιών δυνάμεων, όπου είναι οι Εβραίοι και οι Τουράνιοι.

ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΕΒΡΑΙΩΝ, ΙΣΡΑΗΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΙΟΥΔΑΙΩΝ

Εδώ, ίσως, επιβάλλεται να σημειώσω :
Θα πρέπει, όχι απλώς να ενθυμούμεθα αλλά και να έχομε ενσυνειδητοποιημένη επίγνωσιν της φυλετικοβιολογικής, θα λέγαμε, αλλά και της πνευματονοητικής διαφοράς των Εβραίων και των Ισραηλιτών, καθώς και των δεύτερων και των Ιουδαίων.
Οι πρώτοι, δηλαδή οι πρόγονοι και απόγονοι Αβραάμ, οι και κατά την ανθρωπολογία αποκαλούμενοι δυτικοσημίτες, ήτοι τουράνιοι=σκοτεινοί, δεν ήσαν, όχι άνθρωποι, αλλά ούτε ανθρωποειδή. Δεν ήσαν δηλαδή ούτε γήϊνοι (Χόμο=χωμάτινοι), ούτε χθόνιοι, ούτε επιχθόνιοι. Ήσαν, και είναι, υποχθόνιοι. Οι αποκαλούμενοι "πρόγονοί" των, "οι εις τα όρη της Μηδίας αναφυηθέντες", ανήλθαν εκ των εγκάτων του Πλανήτου μας. Εφυήθησαν εκ των αποποιημάτων των εις τα έγκατα αυτά, ήτοι τον Τάρταρο, απορριφθέντων ζωοειδοφόρων, και όχι ζωοφόρων ή ζωηφόρων πρωτοπλασματικών οργανισμών. Δια τον λόγον αυτόν, και εις αυτήν ταύτην την Παλαιά Διαθήκην δηλώνονται και προσδιορίζονται βδέλυγμοι.
Την των βδελύγμων τούτων, δηλαδή των οζύϊρων και αείζωων πλαστουργημάτων, βιολογικήν μετάλλαξιν εις Ιασραηλίτες, ήτοι εις άνοα και άψυχα φθαρτά και βροτά χωμάτινα ανθρωποειδή, δηλώνει και διευκρινίζει η και εις αυτήν ταύτην την Παλαιάν Διαθήκην περιγραφή της του Ιακώβ μετονομασίας εις Ισραήλ.
Κατά αυτήν την περιγραφήν ο Βδέλυγμας, οζύϊρος και αείζωος Ιακώβ, δηλαδή όλοι οι Εβραίοι, "επάλεψε με τον Άγγελον του Κυρίου(=του Θεού) και ο Άγγελος του ενσάρκωσε τον μηρόν και του είπε : από τώρα δεν θα λέγεσαι Ιακώβ αλλά Ισραήλ..". Όταν λέει : "του ενσάρκωσε τον μηρόν", λέει σαφώς και απολύτως ενοητά ότι του έκανε επέμβαση μεταλλάξεως του γονιδιωματικού πρωτοπλάσματος.
Διατί λέει και δηλώνει ότι δια της ναρκώσεως του μηρού του έκανε μετάλλαξιν του γονιδιωματικού πρωτοπλάσματος.
Διότι : και η Επιστήμη της Ανθρωποβιολογίας μας λέει ότι το πρώτο κύτταρο, ήτοι το πρώτο γονιδιακό σύμπλεγμα, το και πρωτόπλασμα επονομαζόμενο, εστιάζεται εις τον μηρόν. 
Το ίδιο φυσικά μας λέει και η των Ελ-λήνων Ανθρωπογονία. Κατ' αυτήν ο Ήφαιστος "εκσπερμάτωσε εις τον Μηρόν της Αθηνάς και η δε Παρθένος Θυγατήρ του Διός με μίαν τούφα τριχών του κεφαλιού της εσκούπισεν το σπέρμα (=το πύρ, ήτοι την ψυχήν και το σπέρμα την αθανασίαν περιέχον) και εναπέθεσεν το γόνος εις την κίστην (=εις σωλήνα), την δε κίστην ετοποθέτησεν εις Πάνδροσον (=εις το ψυγείον) "ίνα πλάσιν αθάνατον τον Εριχθόνιον".
Εδώ, θα πρέπει ίσως, να σημειωθή απλώς ότι :
Η δια περί των διαδικασιών και του τρόπου, κυρίως της εις αθάνατων πλάσεως, και όχι γεννήσεως, του Εριχθόνιου αναφορά τούτη δηλώνει και διευκρινίζει την πρώτην εκ σπέρματος και του εις αυτό εστιαζομένου γόνου, πλάσιν του αθανάτου πλέον ανθρώπου. Διότι ο άνθρωπος, και κατά τον Παμμέγιστον Πανεπιστήμονα Αριστοτέλη, "είναι πρότερος του σπέρματος", κατά δε τον έτερον Πανεπιστήμονα, τον Πλάτωνα, ο προ του σπέρματος άνθρωπος ήτο γήϊνος, 
δηλαδή ανεφύη εκ της γής, ήτοι της ύλης, και ήτο φθαρτός και βροτός.
Δια της αναφοράς : "Δια του σπέρματος του Ηφαίστου η Αθηνά ήθελε να πλάση αθάνατο τον Εριχθόνιο", δηλώνεται και διευκρινίζεται ότι : Η αθανασία, ήτοι η ατέρμονος διαδοχή, εστιάζεται εις το γόνο. Δια τον λόγον αυτόν λέμε : οι απόγονοι, ήτοι οι εκ του γόνου εξ' ενός απώτατου, ή και απώτερου προγόνου προερχόμενοι.
Οι δεύτεροι, δηλαδή οι Ισραηλίτες, ήσαν επιχθόνιοι. Αυτοί ανεφύησαν εκ του χώματος του Πλανήτου μας και δη εκ του τμήματός του εκείνου, όπως της αιθιοπικής περιοχής από την οποία πηγάζει ο Νείλος, επί του οποίου είχαν απορριφθεί ζωϊκά μόρια των Τιτάνων, ήτοι των διαλυθέντων μεγάλων αστρικών σωμάτων.
Δια να αρχίσομε να αντιλαμβανόμεθα κάπως, τα περί της προελεύσεως των Εβραίων και των Ισραηλιτών, πολύ συνοπτικώς αναφερθέντα, θα πρέπει να μελετήσομε, και όχι απλώς να διαβάσομε, τόσο την "Πεντάτευχο" και δη το πρώτο αυτής βιβλίο "Γένεσις", όσο και τις περί των ανθρωποειδών και ανθρωπομόρφων τεράτων του Ινδοστάν περιγραφές του τον τέταρτο αιώνα π.Χ. ζήσαντος Ιατροφιλοσόφου, ανθρωπολόγου και γεωγράφου Κτησία Κνυδίου. Περιγραφές τις οποίες υιοθέτησε και κατεχώρησε εις τα έργα του και ο Χριστιανός Επίσκοπος και Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Μέγας Φώτιος (8ος π.Χ. αιών).
Ακόμη θα πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν μας και την περί την από τα όρη της Μηδίας εξαφάνισιν των εις αυτά, από την Παλαιστίνη, μεταφερθέντων, το 722 π.Χ., "δέκα φυλών του Ισραήλ".
Κατά την Παλαιάν Διαθήκην, αλλά και τους αποκαλούντας εαυτούς Εβραίους, Ισραηλίτες και Ιουδαίους ιστορικούς, όπως π.χ. τον Εμμανουέλ Βελικόφσκι, "το 722 π.Χ. οι Ασσύριοι εισέβαλαν εις την Παλαιστίνη και αιχμαλώτισαν τις αποτελούντας το βασίλειον Ισραήλ "δέκα φυλάς" και τας μετέφεραν εις τα όρη της Μηδίας από τα οποία εχάθησαν". Αφού πρώτα θα πρέπει να αναφερθή ότι, εις το βασίλειον τούτο δεν συμμετείχαν "οι Βενιαμίτες και Ιουδαίοι", οι οποίοι 
είχαν το δικό τους βασίλειον, και ως εκ τούτου δδεν αιχμαλωτίσθηκαν και δε μετεφέρθησαν εις τα όρη της Μηδίας και επομένως δεν εχάθησαν, οι από τα όρη αυτά χαθέντες πέρασαν από τις περιοχές των τωρινών κρατών : Αφγανιστάν, Ουζμπεκιστάν, Καζικιστάν, Καζακστάν εις την κινεζικήν Μογγολίαν, την κατά τον Κοσμά Αιτωλόν Κόκκινη Μηλιά, και εν συνεχεία αυτοπροωθήθησαν εις την έρημον του Κόμπι, όπου από τας εις αυτήν υπάρχουσας εισόδους εισήλθαν εις 
το υποχθόνιον βασίλειόν των.
Οι τρίτοι, δηλαδή οι Ιουδαίοι ήσαν Αιγαιοκρήτες οι οποίοι είχαν μεταναστεύσει εις την Παλαιστίνη και που δεν αποδέχθησαν την των Ελλήνων Θρησκείαν, δηλαδή την Λατρεία των Δώδεκα Θεών.
Διατί όμως αυτοί δεν απεδέχθησαν την των Ελ-λήνων Θρησκείαν, ήτοι Κοσμογονία, Θεογονία και Ανθρωπογονία; Διότι κατάγονταν εκ μίας εκ των πέντε φυλών της Κρήτης, ή σωστότερα του ευρύτερου Αιγαίου, της οποίας τα μέλη "δεν έγιναν ποτέ Έλληνες" και συνέχιζαν να λατρεύουν τη "Μητέρα Θεά Γαία". Ούτε ήσαν οι αποκληθέντες Ετεοκρήτες, όπου με την κάθοδο των Αχαιών εις την Κρήτη εσυγκεντρώθησαν εις την ανατολικήν της άκρη και δη εις την Σητεία και άμα την κάθοδον των Δωριέων η πλειοψηφία αυτών μετανάστευσε εις την Παλαιστίνη και το μεγαλύτερο τμήμα των απετέλεσε τους αποκλιθέντας Ιουδαίους.
Οι Ετεοκρήτες ούτοι ήσαναπόγονοι Ουρανιδών και όχι Ουρανιόνιων. Δεν προήλθαν δηλαδή εκ των γόνων του Ουρανού αλλά ανεφύησαν μόνο εκ των απείρων και ααιθρίων μονοκυταρρικών υλικών και υγρών πρωτοπλασματικών οργανισμών των πλανητών του ηλιακού μας συστήματος και όχι των αστερισμών του Γαλαξία μας, ή των Γαλαξιών του ουρανίου συμπλέγματος.
Τούτων, λοιπόν, των Ετεοκρητών, φυλετικοί και βιολογικοί απόγονοι ήσαν οι Ιουδαίοι. 
Τους δεύτερους όμως δεν πρέπει να τους ταυτίζουμε με τους μετά τον 8ο μ.Χ. αιώνα αυτοαποκαλούμενους Ιουδαίους. Οι μετά τον αιώνα αυτόν αυτοαποκληθέντες και καλούμενοι Ιουδαίοι είναι απόγονοι των Χαζάρων επονομασθέντων ανθρωπομορφοποιηθέντων πιθήκων.
Δια να μη σας κουράσω όμως περισσότερο, θα σας παρακάμψω εις τα δύο μου τελευταία βιβλία, τα "Το μίσος των Εβραίων Εναντίον Ελλήνων και Ανθρώπων" και "Μείξις-Ανακύκλησις Μυθολογίας-Ιστορίας" και εις τις σελίδες των θα βρείτε πληθώρα στοιχείων, περιγραφών και αναφορών δια την εκ των πιθήκων προέλευσιν των αποκαλούμενων Ιουδαίων, ή Εβραίων της "φυλής Εσκενάζυμ", καθώς και περί των φυλετικών, βιολογικών και ανθρωπολογικών διαφορών αυτών και των Ισραηλιτών και των τελευταίων μετά των Εβραίων.

-Κύριε Φουράκη, ετοιμάζετε κάποιες νέες συγκραφικές εργασίες περί του Ελληνισμού προς έκδοση, με ποιο επίκεντρο και πότε σκοπεύετε να τις θέσετε σε κυκλοφορία;

Ναι, έχω ετοιμάσει και ετοιμάζω σειρά νέων έργων. Το πότε και ποια θα ολοκληρωθούν, δια να εκδοθούν, δεν δύναμαι να το ξέρω ακόμα.
Φιλοδοξώ, ελπίζω και εργάζομαι ώστε τα νέα μου έργα να έχουν επίκεντρο την Αναγένησιν, όχι αναγέννησιν, του Ελληνισμού. Νομίζω ότι έχω πλέον επισημάνει κάποια κλειδιά απόκωδικοποιήσεως της των Ελ-λήνων Μυθολογίας, δια των οποίων ελπίζω να βρώ και αναλύσω μερικά τουλάχιστον στοιχεία, τα οποία θα αποτελέσουν την βάσιν και τα ερεθίσματα ώστε νεώτεροι, και αξιολογότεροι, και υπάρχουν πάρα πολλοί, ερευνητές να αναζητήσουν και να βρούν 
τα εις αυτή αποτυπωμένα ίχνη της επί του Πλανήτου μας ελεύσεως και πορείας των Ελ-λήνων.
Την περίοδο λοιπόν αυτή, εργάζομαι αναζητώντας τα κλειδιά αυτά. Η δε αναζήτησις αυτών και η εύρεσις, όπως πιστεύω, μερικών, ενδυναμώνουν καθημερινώς την πίστη μου, όχι πλέον εις το όραμα, αλλά εις το πολύ προσεχές μέλλον και εις τη σαφώς διαφαινόμενη Αναγένεσι του Ελληνισμού και γεωδημογραφικής προεκτάσεως, πέραν της Άγκυρας, της Ελλάδος.
Ένα λοιπόν, εάν όχι όλα, εκ των προσεχών μου έργων θα είναι η κάποια συνέχεια του "Τα (Προ)Μηνύματα των Δελφών". Ποίος θα είναι ο τίτλος του δεν ξέρω ακόμα.

-Καταλήγοντας κύριε Φουράκη, θα θέλατε να απευθύνετε ένα μήνυμα στους αναγνώστες του "Απολλωνείου Φωτός";

Να παρακαλέσω τους αναγνώστες σας να καταβάλλουν ακόμα περισσότερες, πιο έντονες και επίπονες προσπάθειες επιταχύνσεως των εκ των Πατέρων μας Θεών αρξαχθέντων διαδικασιών αυτοαφυπνίσεως των φυλετικών και μνημικών κυττάρων των επί του Πλανήτου μας βιούντων Ελλήνων.

Να καταβάλλουν, ή να αρχίσουν τις προσπάθειες αυτές επιχειρώντας σειρά διαδικασιών αυτογνωσίας και αυτοταπεινώσεως του Εγώ των και αναδείξεως του Είναι των.

Επιχειρώντας αυτήν την αυτογνωσίαν κι αυτήν την αυτοταπείνωσιν δεν θα πρέπει να αργήσουν να επισημάνουν, εάν όχι και να διαπιστώσουν, ότι εφ' όσον είναι Έλληνες, θα πρέπει να καταβάλλουν κάθε μορφής και εκτάσεως θυσίες, όχι απλώς υπερασπίσεως του Ελληνισμού και του Ναού των Ελλήνων Ελλάδα, αλλά και να συμμετάσχουν εις την αρξαχθείσαν πορείαν επαναγιγαντώσεως του πρώτου και επανακτήσεως των εις την Άνω και Κεντροδυτική Ασία προγονικών μας γεωδημογραφικών περιοχών.

Η επιτυχία και ολοκλήρωσις της αρξαχθείσης πορείας αναγενέσεως του Ελληνισμού και επαναγιγαντώσεως της Ελλάδος εναπόκειτε πλέον εις τους των Θεών Υϊούς και τας Θυγατέρας των Έλ-ληνες.

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΑΠΟΛΛΩΝΙΟ ΦΩΣ

 

(ΜΟΝΟΤΟΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ ΣΕΛΙΔΩΝ ΜΑΣ)

Tags: